“ขอความร่วมมือจากข้า? ยังไงล่ะ ที่สำคัญปัญหานี้น่าจะไม่เกี่ยวกับข้าเลยนะ”เอวาลินกอดอกทำหน้าบูด
“เกี่ยวสิ เจ้าชอบข้า เจ้าจะปล่อยให้ข้าไปแต่งงานกับหญิงสาวตระกูลนั้นจริงเหรอ อีกอย่าง ข้าสนใจแค่การสู้รบและคนแข็งแกร่ง หญิงสาวตระกูลนั้นไม่เข้าตาข้าสักคน เจ้าต้องช่วยข้านะ”
“ไม่ล่ะ”เอวาลินส่ายหน้า “เจ้าคิดว่าคนอย่างข้าจะช่วยเจ้าได้จริงๆน่ะเหรอ”
“ช่วยได้สิ เจ้าต้องขอร้องกับจักรพรรดิเพื่อข้าไงเล่า”
“ขอโทษนะแต่ข้าไม่ได้เป็นลูกรักของจักรพรรดิขนาดนั้น เจ้าดูนู้นสิ”เอวาลินชี้ไปที่สภาพห้องกับถาดอาหารของเน่าที่เมดพึ่งเอามาเสิร์ฟ “ข้าไม่มีทั้งเมดรับใช้ ไม่มีทั้งอาหารดีๆกิน ทั้งซักผ้าทำความสะอาด เรื่องการเงิน ข้าไม่มีสักอย่าง เจ้าชายอย่างข้ามีชีวิตลำบากยิ่งกว่าสาวใช้บางคนอีก เจ้าคิดว่าข้าจะไปขอร้องเขาได้ยังไงล่ะ”
แต่ก็ไม่แปลกใจที่โลแกนจะไม่รู้
