เช้าวันนี้จัสมินลืมตาขึ้นมาด้วยความปวดหัวมึนๆเล็กน้อยสาเหตุมาจากเธอดื่มไปเมื่อคืนนี้จึงทำให้ตื่นสายเมื่อมองนาฬิกาหัวเตียง
“สิบโมงแล้วเหรอนี่” เสียงหวานแหบพร่าเพราะคอแห้งเธอจึงลุกขึ้นเดินออกไปที่ตู้เย็นตรงมุมห้องครัวขนาดกลางที่เธอใช้ทำอาหารเช้าง่ายๆเวลาพักอยู่ที่นี่ซึ่งเป็นสถานที่เธอคุ้นเคยมาตั้งแต่จำความได้เพราะมาทำงานกับม่ามี้บ่อยและตอนเลิกเรียนเกือบทุกวัน
“เอ้ะ กลิ่นดอกมะลินี่นา” จัสมินมองหาที่มาของกลิ่นดอกมะลิหอมๆที่โชยเขาจมูกจนเธอสูดดมเข้าเต็มปอดด้วยความสดชื่น
เมื่อดื่มน้ำแล้วเธอก็คิดออกว่าเพื่อนรักนอนอยู่ห้องพักแขกจัสมินเดินไปถึงหน้าห้องเพื่อเรียกเพื่อนแต่เห็นโพสอิทแปะตรงประตู
“กระแตมีงานเช้าเลยกลับก่อนไม่ได้บอกมะลิ ขอโทษด้วนนะเพื่อนรัก รักนะ จุ๊บบ..” จัสมินอ่านจบก็เดินกลับไปที่ห้องของตัวเองเพื่ออาบน้ำแต่งตัวลงไปกินอาหารกลางวันและทำงานต่อ
“ก๊อก ก๊อกๆ..”
เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น
