ติ๊ง!
PP : เธออยู่ไหน?
PP : ไม่มาทำงานหลายวันแล้วนะ?
PP : ???
นั่งอ่านข้อความของยัยพริ้งพลอยที่ร้อยวันพันปีไม่เคยทักมาแต่แค่ไม่ไปทำงานอาทิตย์เดียวก็ทักมาเลย
ห่วงเหรอ? เปล่าหรอก...สาระแนต่างหาก
PP : ฉันรู้ว่าเธอเห็นข้อความฉัน
PP : ได้ข่าวว่าไม่ได้อยู่บ้านพี่แทนด้วยใช่ไหมจ้ะ
PP : ฉันก็ไม่ได้อะไรนะแค่ถามหา มาบ้านทีไรก็ไม่เจอเลยถามดู เป็นห่วงน่ะ
...มาบ้าน?
ใช้คำว่า มา แสดงว่าตอนนี้ต้องอยู่ที่บ้านเขาสินะ
หึ! ไม่ได้กินฉันแล้วก็คงหาอาหารใหม่ตามประสาผู้ชายมักง่าย แต่น่าเสียดายจังที่ไปคว้าพริ้งพลอย แต่คิดดูอีกทีก็เหมาะสมกันดีเหมือนกันนะ
Ming : มีอะไร?
PP : ว่างตอบแล้วเหรอจ้ะ
Ming :มีอะไร? สาระ
PP : ก็ถามด้วยความเป็นห่วงไปแล้วไงจะมาขอสาระอะไร
Ming : สาระแน
...บล็อก
แค่นั้นแหละ บล็อกไปให้มันจบไม่มีประโยชน์กับชีวิตกับไว้ทำซากอ้อยอะไรล่ะคะ เก็บไว้ก็มีแต่จะคอยก่อกวน อยากได้ใครก็เอาไป
