“รู้ครับว่าตอนนี้ไม่ได้เป็นอะไรกัน ตกลงว่าอีกสองสามวันมิ้งค์จะมาใช่ไหม”
“ค่ะ”
“โอเคเดี๋ยวพี่ชวนพริ้งพลอยกับแฟนเขามากินข้าวที่บ้าน แล้วเราก็คอยจับตาดูให้ดีล่ะว่าเขาชอบผู้หญิงหรือเขาชอบผัวเรากันแน่”
“พี่แทน”
“ล้อเล่นน่า~”
“อย่ามาล้อบ่อย ๆ แล้วกันค่ะ เดี๋ยวจะขำไม่ออก”
“พี่จะไม่พูดอีกครับ” เหอะ! สัญญาแต่ยิ้มกว้างไม่น่าไว้ใจเลยสักนิด
“ก็ลองพูดสิคะได้โดนดีแน่” ฉันพูดพร้อมกับมองค้อนจากนั้นก็เดินนำเขาไปก่อน
“หึ ๆๆ ดุขึ้นนะเรา ช่วงนี้กินน้ำตาลเยอะเหรอครับ”
“พี่แทน! อย่ามากวนประสาทมิ้งค์!” ฉันหันไปวีนใส่แต่เขาก็แค่ยิ้มขำกลับมา ให้มันได้อย่างนี้สิทั้งที่เขาเปรียบเทียบฉันเป็นหมากินหวานแล้วดุแต่พอสะบัดหน้ากลับมาฉันก็เผลอยิ้มจนได้
...ดีกันแล้วก็มีความสุขดีนะมิ้งค์ -///-
-เวลาต่อมา-
ฉันกับพี่แทนกลับขึ้นไปหายัยเอยแต่พอเห็นว่าคุณแม่มือใหม่ไม่มีอะไรให้ช่วยเป็นพิเศษลุงแทนก็ชวนป้ามิ้งค์ไปซื้อของมา
