“คุณลุงจะทำเหมือนอิจฉาหลานสาวไม่ได้นะคะ”
“ทำไมจะอิจฉาไม่ได้ในเมื่อตอนนี้ป้ามิ้งค์รักหลานมากกว่าลุง หรือบางทีอาจจะรักแค่หลานไม่รักลุงแล้วก็ได้”
“...ก็มาหาคุณลุงด้วยนั่นล่ะค่ะ อย่าทำตัวเป็นตาแก่ขี้น้อยใจได้ไหม เพราะคิดถึงด้วยนี่แหละถึงมาวันนี้...มิ้งค์มาเพราะพี่ด้วยไม่ใช่แค่เพราะหลานนะคะ ถ้ายังไม่รู้ก็รู้ซะพี่แทนของมิ้งค์จะได้เลิกน้อยใจสักที”
“...ยังรักกันใช่ไหมมิ้งค์”
“ถ้าไม่จะให้โอกาสเหรอคะ”
เขาน้ำตาคลอออกมาแต่ฉันยังทำอะไรมากไม่ได้หรอกนอกจากเอื้อมมือไปกุมมือเขาเอาไว้แล้วยิ้มให้
“พี่จะทำให้มั่นใจว่าพี่รักมิ้งค์มาก แล้วก็ไม่เคยรักมิ้งค์น้อยกว่าใคร”
“ค่ะ ขอบคุณนะคะ”
“อ่าส์! อีกสองหรือสามวัน สองวันได้ไหมอย่าสามวันเลยนะรอไม่ไหว”
“เร็วไปค่ะ สามวันดีกว่า”
“...”
“ไม่ทำหน้าแบบนี้สิคะ”
“...คิดถึง”
“โทรหาก็ได้นี่คะ”
“โทรได้ทุกเวลาที่คิดถึงรึเปล่า ตอนนี้พี่ยังไม่ได้เป็นแฟนมิ้งค์พี่ไม่รู
