“มิ้งค์ พี่ไม่ได้อยากได้ร่างกายเรา พี่อยากได้หัวใจของเราคืน มิ้งค์ครับพี่ขอโอกาสได้ไหมพี่ขอร้อง พี่อยากได้หัวใจของมิ้งค์คืนมา~”
“ไม่มีค่ะ มิ้งค์ไม่มีอะไรจะให้คุณแล้วคุณแทน! มันพังไปแล้ว! ใจมิ้งค์มันพังเพราะฝีมือคุณไปแล้วได้ยินไหม!”
“...”
“ได้ยินไหมว่าใจมิ้งค์มันพังไปหมดแล้ว...ได้ยินบ้างไหม~” ฉันจะหมดแรงแล้ว นอกจากใจจะพังร่างกายก็จะหมดแรงแล้วจริง ๆ
“...พี่ต้องทำยังไง” เขามองฉันก่อนจะถามออกมาด้วยอาการอย่างกับคนที่กำลังจะหมดแรง แต่ฉันเชื่อไม่ลงว่าเขารู้สึกอย่างที่แสดงออกมาจริง ๆ
“เลิกแล้วต่อกัน”
“...”
“ให้เราเป็นแค่คนรู้จักกัน คุณเป็นแค่พี่ชายของเพื่อนมิ้งค์ มิ้งค์เป็นแค่เพื่อนของน้องสาวคุณแค่นั้นก็พอแล้ว”
“พี่ทำไม่ได้”
“แต่มิ้งค์ทำได้คุณก็เหมือนกันค่ะ ทำได้ทุกคนนั่นล่ะอยู่ที่ว่าจะทำรึเปล่า”
“มิ้งค์”
“ถ้าไม่ออกก็ทำอะไรที่อยากทำเถอะคุณแทน ทำให้จบ ๆ จะกี่รอบก็ทำเลย” ฉันพูดจริง ๆ นะ
