บทที่ 34
ภพธรก้มจูบปากช่างถามหนึ่งที ส่งยิ้มอ่อนหวานนัยน์ตาพราวที่กระชากใจสาว ๆ มานักต่อนัก
“โกยได้ก็ต้องรีบโกยไว้ก่อนสิ เดี๋ยวแนนก็จะทิ้งพี่ไปแล้ว”
“แนนไม่ได้ทิ้งนะคะ แนนต้องกลับไปทำงานต่างหาก” รีบอธิบายหน้าเศร้า “คุณท่านมีบุญคุณกับแนนมาก แนนจะทิ้งงานที่ท่านไว้วางใจให้แนนทำได้ยังไงล่ะ”
“พี่แค่ล้อเล่น ไม่ต้องคิดมากหรอก” ปลอบเสียงนุ่มเมื่อเห็นเธอทำท่าเหมือนจะร้องไห้ “กลับไปแล้วก็อย่าลืมคิดถึงพี่ด้วยล่ะ แล้วก็ระวังตัวจากไ*****กหื่นกามนั่นให้ดี”
“ค่ะ” รับปากแล้วดันร่างหนาออกห่างเพื่อขยับตัวลุกขึ้น “แนนขอไปจัดกระเป๋าต่อนะคะ”
“ไม่เอา เดี๋ยวค่อยไปจัดก็ได้”
“แนนอยากจัดให้เสร็จไปเลยทีเดียว แล้วเดี๋ยว..ค่อยทำอย่างอื่นไม่ได้เหรอคะ” แย้งเขาแบบเขิน ๆ
“ไม่เอา ทำอย่างอื่นก่อนแล้วค่อยไปจัดต่อ พอจัดเสร็จแล้วค่อยทำอย่างอื่นต่ออีก แบบนี้แฟร์ดี” แล้วจัดการปิดปากที่กำลังจะประท้วงด้วยจูบ จับเธอลอกครา
