ม่ายสาวกับคนขับรถ

ความจริง

“ผมขอโทษ ขอโทษที่เป็นต้นเหตุ ขอโทษที่ไม่อาจห้ามใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น” ความรู้สึกผิดถาโถมเข้ามาจับขั้วหัวใจชายหนุ่ม โอบกอดร่างเล็ก รั้งตัวเธอกระชับแนบอกแล้วลูบต้นแขนเนียนเบาๆ ราวกับกำลังขอโทษและปลอบประโลมเจ้านายสาวอยู่กลายๆ

“เจ็บก็เจ็บอยู่หรอก แต่อย่าโทษตัวเองเลย ถ้าจะมีคนผิดก็คงผิดด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละที่ทำกันหลายรอบขนาดนั้น” พิชชาอรไม่ได้รู้สึกเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เพราะการที่หญิงสาวยอมนอนกับเขานั่นหมายถึงเธอตัดสินใจดีแล้ว อายุเธออยู่เลขสามมันคงไม่ผิดถ้าหากว่าจะลองมีเซ็กสักครั้งในชีวิต เพราะพิชชาอรไม่ได้ตั้งตนจะเป็นสาวบริสุทธิ์แต่อย่างใด วันข้างหน้าเธอก็คงสร้างครอบครัวอีกรอบ คราวนี้หญิงสาวจะไม่ยอมให้ใครมาบงการชีวิตได้อีกแล้ว ต่อไปนี้พิชชาอรจะกำหนดชีวิตด้วยตัวเอง

๖

ความจริง

ทันทีที่ได้ยินเสียงหวานเอื้อนเอ่ยร่างสูงใหญ่ก็พลอยโล่งอก คิ้วที่ผูกปมก็คลายออกส่วนริมฝีปากก็คลี่ยิ้มกับคำตอบเจ้านายสาว แต่เมื่อนึกถึงสิ่งที่คั่งค้างคาใจมาตลอดคืนธันวาจึงตัดสินใจถาม

“ผมมีอะไรจะถามคุณนายหน่อยครับ แต่ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรนะครับ” ธันวารีบออกตัว

“เรื่องไรล่ะ ถ้าตอบได้ก็จะตอบค่ะ” พิชชาอรไม่กล้าเงยหน้าสบตามองเขาตรงๆ เพราะสถานการณ์พวกเธอตอนนี้มันหมิ่นเหม่และอันตรายเกินไป ไม่ใช่แค่เจ้าหล่อนที่เปลือยกายแต่หากเขาเองก็ไม่ได้ใส่อะไรสักชิ้นเดียวเช่นกันกับเธอ เจ้าหล่อนจึงต้องหลีกเลี่ยงการขยับตัวและมองหน้านายคนขับรถเพื่อเป็นการดีที่สุด เพราะเพียงแค่ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดใบหน้าสวยอยู่ตอนนี้ก็แทบจะทำให้สติเจ้านายสาวแตกกระเจิงอีกรอบ

“ทำไมคุณยัง เอ่อ ยัง ยัง บริสุทธิ์อยู่ครับ” คำถามไม่เต็มเสียงนักของเขาเรียกรอยยิ้มขำๆ จากคนในอ้อมแขน “ผมถามอะไรผิดไปงั้นเหรอ ทำไมคุณนายหัวเราะล่ะครับ”

“ไม่ผิดหรอก ฉันก็นึกว่าเรื่องอะไรซะอีก” แม้โดนถามถึงเรื่องนี้ตรงๆ แต่ถามว่าเขินไหม พิชชาอรขอบอกได้เลยว่ามาก แต่ที่ทำเป็นขำก็แค่กลบเกลื่อนไปอย่างนั้นเองแหละ “นายรู้ใช่ไหมว่าสามีฉันตายไปเมื่อสองสามปีก่อน”

“รู้ครับ”

“งั้นจะเล่าให้ฟัง ฉันกับเฮียซันรู้จักกันตั้งแต่สมัยมัธยม ครอบครัวเราสนิทกันและทำธุรกิจร่วมกัน เลยจับฉันกับเฮียแต่งงานเพื่อธุรกิจให้เป็นปึกแผ่นตามพล็อตละครน้ำเน่าหลังข่าวนั่นแหละ ทั้งชีวิตวัยสาวฉันก็มีแต่เฮียซันตั้งแต่เรียนจนกระทั่งทำงาน แต่เชื่อไหม ว่าเราไม่ได้รู้สึกชอบกันแบบคนรักเลยสักนิด ทั้งๆ ที่ก็ลองเปิดใจกันมาก็ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง เฮียเขาดีกับฉันมาก อยากได้อะไรก็หาให้ อยากไปไหนก็พาไป ฉันรักเฮียซันแบบพี่ชาย ส่วนเขาก็เปรียบฉันเสมือนน้องสาวแท้ๆ แต่พวกเรายอมคบกันก็เพื่อให้ทางครอบครัวทั้งสองสบายใจโดยไม่ได้ถามความรู้สึกเราสักนิดจะขัดใจก็ไม่ได้ด้วย จนสุดท้ายก็ต้องแต่งงานกันนั่นแหละ หลังจากแต่งงานเขาก็ไม่เคยแตะต้องฉันเลย แม้จะนอนห้องเดียวกันแต่ก็แยกเตียงนอน นั่นถึงได้รู้ว่าเฮียแกชอบผู้ชายแถมยังมีแฟนที่คบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาลัยอีก ฉันเคยเจอพี่คนนั้นด้วยนะ เฮียซันเคยพามาที่บ้านเราบ่อยๆ แต่เขาแนะนำว่าเป็นเพื่อน” เธอเล่าถึงอดีตสามีด้วยแววตามีความสุขเมื่อนึกถึงวันเวลาในอดีต พี่ชายที่แสนดีซึ่งตอนนี้เขาอยู่เพียงในความทรงจำไปตลอดกาล

“แล้วถ้าอย่างนั้นทำไมคุณถึงยอมให้ผม เอ่อ” เขาหยุดประโยคเพียงเท่านั้น เพราะมั่นใจว่าคนในอ้อมกอดไม่ได้โง่จนไม่รู้ว่าเขาจะหมายถึงอะไร

“จะต้องให้ฉันให้ตอบจริงๆ เหรอคะ” ถ้าพูดออกไปมันก็เท่ากับว่าเธอสารภาพรักเขาสิ

ธันวาไล้นิ้วแกร่งไปตามท่อนแขนเรียวที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมาเบาๆ พลางก้มไล่พรหมจูบต้นแขนด้วยความรักความหลงเรือนร่างอรชรซึ่งเจ้าตัวก็ไม่ได้ต่อต้านนั่นมันยิ่งทำให้เขาได้ใจลุกหนักขึ้นเรื่อยๆ จากแขนก็ไล่ขึ้นไปยังซอกคอ คนได้คืบจะเอาศอกเลยต้องโดน

เพี๊ยะ

เสียงฟาดต้นแขนคนที่กำลังเล่นซุกซนให้หยุดการกระทำลง ธันวาซี้ดปากด้วยความเจ็บแสบแล้วลูบบริเวณนั้นป้อยๆ

“เช้าแล้วยังจะเล่นอีก” เธอดุเขาอย่างคาดโทษ

“งั้นแสดงว่าค่ำแล้วเล่นได้” ตอนนี้เขากล้าที่จะต่อปากต่อคำกับหญิงสาวมากขึ้น แล้วสิ่งที่ได้รับนั่นก็คือรอยฝ่ามือแดงๆ บนต้นแขนอีกรอบ

เพี๊ยะ

“ผมแค่ล้อเล่นเอง” เสียงเขาตอบหงอยๆ แล้วก้มหน้าซุกตรงกลุ่มผมสีน้ำตาลเธอนิ่ง เหมือนกับเด็กกำลังงอน

“เพื่อนเล่นเหรอคะ” แกล้งตอบเสียงเข้ม พิชชาอรกลั้นยิ้มไว้อย่างสุดความสามารถ พึ่งจะเคยเห็นมุมนี้ของคนตัวโตซึ่งกำลังทำหน้าบูดหน้างอนซบอยู่แนบหมอนที่มีผมของเธอแผ่กระจายเต็มพื้นที่

“ทำไมทำตัวเหมือนเด็กจัง นี่นะเหรอคนที่สารภาพว่ารักฉัน”

ดวงตาเรียวรีฉบับคนมีเชื้อสายจีนลืมตาขึ้นมาฉับพลันทันทีเมื่อได้ฟังประโยคที่เต็มไปด้วยการหยอกเย้าของเจ้านายสาว ธันวาขยับกายลุกขึ้นคร่อมร่างเล็กจนคนที่ไม่ทันตั้งตัวตกใจหน้าเหวอทำไรไม่ถูก

“นะ นายจะทำไร”

“จะพิสูจน์อีกรอบไง ว่าผมไม่ใช่เด็กแล้ว” เมื่อคืนมันคงไม่ชัดเจนพอกระมัง

“ก็นี่ไง เหมือนเด็กจริงๆ” ตอนนี้พิชชาอรรู้สึกเหมือนมีอะไรแข็งๆ ดุนดันอยู่ที่หน้าขา ไม่จำเป็นต้องคิดหาคำตอบให้ยาก หญิงสาวก็ตรัสรู้ได้โดยทันที เพราะตอนนี้ร่างสูงขึ้นทับทาบตัวเธอ และตอนนี้มันก็ไม่มีอะไรมาขวางกั้นระหว่างเขาและเธอทั้งคู่เปลือยเปล่าเนื้อแนบเนื้อแทบจะรวมเป็นร่างเดียวกัน

“เด็กที่ไหนทำให้คุณครางได้ทั้งคืน” เขาตอบหน้าตายด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ทำเอาคนร่างเล็กเริ่มกลัว เพราะสภาพหญิงสาวตอนนี้ไม่พร้อมที่จะทำเรื่องอย่างว่าจริงๆ เพราะเธอรู้สึกว่าตรงนั้นมันระบมอยู่หน่อยๆ

“บ้า ออกไปได้แล้ว ฉันหนัก” พูดโดยไม่มองคนด้านบน

“หึ”

“นี่ฉันเป็นเจ้านายเธอนะ” เมื่อบอกดีๆ ไม่ทำตามเธอก็เริ่มเอาสถานะมาขู่ แต่มีหรือคนหน้ามึนอย่างเขาจะยอมลงไปง่ายๆ ธันวาก้มลงไปเพื่อปิดปากเล็กๆ ที่เตรียมอ้าจะด่าเขาอีกรอบเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มยังคงนิ่ง

คนตัวสูงเริ่มบดเบียดริมฝีปากบางอวบอิ่มให้เผยอขึ้นเพื่อตอบรับการรุกรานจากเขาพร้อมกับตักตวงความหอมหวานอย่างละเมียดละไม สอดเรียวลิ้นแทรกเข้าไปในโพรงปาก ปลายลิ้นสากตวัดเลียอย่างหยอกเย้าและอ้อยอิ่ง คนในอ้อมแขนที่ไม่ทันตั้งตัวถึงกับหอบหายใจแรง พยายามผลักไหล่เขาออกแต่ก็ไม่เป็นผลเพราะตอนนี้ร่างเล็กเริ่มอ่อนระทวยมือไม้อ่อนปวกเปียก ลมหายใจติดขัดประหนึ่งถูกขโมยอากาศ เป็นเขาที่จับมือเธอทั้งสองข้างขึ้นโอบรอบลำคอตัวเขาไว้เสียเอง

เมื่อสู้แรงเขาไม่ได้พิชชาอรจึงหลับตาพริ้ม จูบตอบเขาอย่างเงอะๆ งะๆ แต่เมื่อเริ่มคุ้นชิน เธอก็ลองเกี่ยวตวัดลิ้นสากพลางดูดดุนกลับบ้าง และนั่นก็เรียกเสียงครางฮึมในลำคอชายหนุ่มด้วยความพึงพอใจ จากรสสัมผัสที่อ่อนหวานนุ่มละมุนกลับกลายเป็นความเร่าร้อน ดุดัน

เขาตะโบมรสจูบ ไล้เรียวลิ้นไปทั่วลิ้นเล็กและโพรงปากอย่างหื่นกระหาย มือหนาลูบสัมผัสสะโพกงอนงามเปลือยเปล่า ลูบวนทั่วหน้าท้องเนียน สภาพพวกเขาตอนนี้ล่อแหลมยากที่จะหักห้ามใจไม่ให้เกิดห้วงไฟพิศวาส ชายหญิงใกล้ชิดเนื้อแนบเนื้อมันก็เหมือนน้ำกับไฟที่พร้อมจะกระพือลุกโหมยากจะดับมอด มือหนาไม่พลาดที่จะเลื่อนมากอบกุมเต้าอวบอิ่ม บีบเคล้นนวดคลึงอย่างเอาใจ นิ้วชี้ยังทำหน้านี้ปัดผ่านยอดอกที่กำลังแข็งชูช่อจนเจ้าตัวครางกระเส่าในลำคอเบาๆ

แต่ขณะมือแกร่งเลื่อนไปสัมผัสยังกลีบเนื้อนาง สติสัมปชัญญะหล่อนก็กลับมาเร็วพลัน ผลักร่างหนาออกห่าง ขืนปล่อยให้เลยตามเลยมีหวังเธอต้องจับไข้แน่ แถมส่วนนั้นคงจะอักเสบเพราะแค่นี้หญิงสาวยังรู้สึกเจ็บแสบอยู่เนืองๆ

“พะ พอแล้ว ฉันจะกลับ”

“ผมทำให้คุณกลัวเหรอครับ” ธันวาถามงงๆ ก็เมื่อครู่เจ้าหล่อนก็จูบตอบเขาเป็นอย่างดี แถมมีอารมณ์ร่วมด้วยอีกต่างหาก แต่เมื่อคิดพิจารณาอยู่สักครู่คนขับรถหนุ่มก็เข้าใจในบัดดล ไวเท่าความคิดมือหนาเลิกผ้าห่มนั้นออกจากร่าง พิชชาอรผวาตกใจร้องห้ามแทบไม่ทันที่จู่ๆ เขาก็ทำแบบนั้น

“นะ นายคิดจะทำอะไร” ถามเสียงสั่นพยายามเอื้อมมือไปปกปิดส่วนที่หวงแหน แล้วหนีบขาไว้แน่น