มอคค่า
“นายใช่มั๊ย! ที่ได้ทุนของมหาลัยไปเรียนต่อที่เมืองนอก”
ช็อคชิพ
“ใช่ครับ มีอะไรหรือเปล่าครับ”
มอคค่า
“มีแน่นอนอยู่แล้ว เธอรู้ใช่มั๊ยว่าต้องใช่เงินคืนให้กับทางมหาลัย”
ช็อคชิพ
“ครับรู้ ช่วงนี้ผมก็กำลังหางานทำอยู่ครับ คุณไม่ต้องกลัวว่าผมจะไม่ใช้เงินคืนให้กับมหาลัยหลอกครับ”
มอคค่า
“แต่ชั้นมีข้อเสนอให้เธอที่ดีกว่าการหางานทำอีก สนใจมั๊ย”
ช็อคชิพ
“งานอะไรหรือครับ คงไม่ใช่งานที่ต้องเสี่ยงชีวิตใช่มั๊ย ถ้าเป็นแบบนั้นผมไม่เอาด้วยหลอกนะ”
มอคค่า
“ไม่ใช่งานที่ต้องเสี่ยงชีวิตแต่อย่างใด เพราะงานที่ชั้นจะให้นายทำก็คือนายต้องมานอนกับชั้น”
ช็อคชิพ
“นี่คุณจะบ้าหรอ ผมไม่ได้เรียนมาเพื่อมาขายตัวนะ งั้นผมลาและ”เดินออกไปด้วยอารมณ์ที่โมโหสุดๆ
มอคค่า
“หึหึ เดี๋ยวนายก็รู้ว่านายจะหนีชั้นได้ซักแค่ไหนเชียว”ว่าแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างผู้ชนะออกมา เด็กนี่หนีเขาไม่พ้นหรอก