ภูทับเบิก
20:30น.
ไททัน ธนาวุฒิ...
“ไอ้ทั่น!!”เสียงเรียกของใครบางคนที่คุ้นหูผมทำให้ผมหยุดเดินและหันไปมองเสียงนั้นอย่างไว
“ไอ้เอ็กซ์?!”ผมเรียกชื่อของมันไปด้วยความตกใจและงุนงง มันเข้ามาทำอะไรที่นี่
“มึงออกไปซะ!”ไอ้เอ็กซ์ชี้หน้าผมแววตาและนำ้เสียงของมันเต็มไปด้วยความกังวลและร้อนใจ นั้นทำให้ผมฉงนใจแปลกๆ ผมกับไอ้เอ็กซ์ค่อนข้างที่จะสนิทกันมากและมักจะรู้ใจกันในระดับหนึ่ง มันต้องมีเรื่องอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ
“แล้วพาน้องๆกลับไปให้หมด”ไอ้เอ็กซ์เบาเสียงลงพลางเดินตรงเข้ามาหาผมและมันก็วางมือหนาของมันลงมาบนไหล่ผม ผมก็มองมือมันที่วางบนไหล่ผมสลับกับหน้ามัน
“มึงไม่ต้องถามอะไรกูมากไอ้ทั่น มึงแค่ทำตามที่กูบอก”
“แล้วฟางข้าวล่ะ ที่กูมาหาฟางข้าวเพราะเจ้านางขอร้องกู”
“ฟางข้าวหายไปและเรื่องทั้งหมดมันไม่เกี่ยวกับพวกมึง มันเกี่ยวแค่กูกับฟางข้าวมึงรีบพาทุกคนออกไปจากที่นี้ กูจะไปหาฟางข้าวเอง”ไอ้เอ็กซ์บอกผมด้วย
