DEMİR - 20

1734 คำ

Zaman işte insana en büyük zararı veriyordu ya da iyileştiriyordu. Ayna da kendime bakarken hangisinin olduğunu merak ediyordum. Gelinliği çıkardım. Bornozumu giyip yanıma kıyafet aldıktan sonra giyinme odasından çıktığımda odada kimse yoktu. Banyoya girip saçımdaki ve yüzümdeki kimyasallardan arındıktan sonra yıkandım. Çıktığımda rahatlamıştım. Üzerimi banyodan çıkmadan giyinip saçlarıma havlu sararken odaya geçtim. Yatağın üzerine oturmuş tişörtünü giyen Demir ile duraksasam da onu kendi silahı ile vurmak adına umursamaz davranmaya başladım. Yatağın diğer tarafına geçip otururken saçlarımı biraz daha kuruladım. Bana baktığını fark etsem de karşılık vermiyordum. “Burada ne yapıyorsun Gonca?” “Saçımı kurutuyorum.” “Sonra ne yapacaksın?” “Amuda kalkıp ters parende atmayı düşü

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม