Gonca yerde yatarken zihni bulanıyor gözleri ara ara kararsa da görüş açısında Demir dikiliyordu. Genç adam ise bir ona bir de adama bakıyor sakince konuşmaya çalışıyor ama bir an boşluk bulsa gırtlağına çökecek kadar da öfkeliydi.
Adam “Yaklaşma dedim. Bu kız benim. Geri bas. Şimdi bu kaltağı alıp gideceğim. Siz de uslu uslu duracaksınız. Zaten istemiyorsun o zaman peşine de düşme.” Deyip eğildiğinde hala silahın ucunda Gonca vardı.
Kızın kolundan tutup kaldırmak istediğinde Demir adım attı ama bu defa soğuk namlu kızın şakağındaydı.
“Lan yaklaşma demedim mi? Sıkayım mı? Dağıtayım mı beynini?”
“Dur lan dur. Canını yakıyorsun bırak. Yemin ediyorum. Bu iş bittiğinde ve sen elime geçtiğinde öyle bir hale geleceksin ki doğuran anan tanıyamayacak.”
O ara başındaki silaha korkuyla
