“BENİM GÜZEL VE ÖZEL AİLEME.”
Biliyorum bana kızacaksınız. Neden gittin diye sitem edeceksiniz ama böylesi daha iyi çükü kimse sevilmediği bir toprakta yeşeremez. Demir’e kızmayın. O da kendince haklıydı. Kim habersiz bir evliliğe olumlu gözle bakabilirdi ki. Lakin o bana acımadı. Üzülmedi. Bu kızında bir derdi vardır da ondan kabul etmiştir demedi. Doğru, çoğu zaman onunla laf dalaşına girdim sinir ettim sinir oldum ama başka türlü başa çıkamam diye düşündüm. Olmadı. Kalbimin kırılması, gururumun çiğnenmesi, onun gözünde yaşadıklarının suçlusu olmam çok yordu beni. Üstelik babasını yeni kaybetmiş bir kız çocuğuydum ben. Ne acımı yaşayabilmiştim ne de ağlayabilmiştim. Galiba biraz da o kırdı beni. Arkamda annemden başka kimsenin olmaması. Babam olmadığı için defalarca kez sözlü fiziksel
