" ธา ! เปิดประตูให้เบลเดี๋ยวนี้นะ ธา! " หญิงสาวร่างบางสูงเพรียวตะโกนโวยวาย พร้อมกับเคาะประตูเสียงดังหน้าห้องคอนโดสุดหรูหรา
" เบลรู้นะว่าธานอนกก! ผู้หญิงอยู่ด้านใน "
ทันใดนั้นประตูก็ได้เปิดออกพบกับหญิงสาวร่างเล็ก ตากลมโต หน้าตาสละสวยทำสีหน้ายียวน ยืนอยู่หน้าประตูใส่เพียงผ้าขนหนูผืนเดียว
" มีอะไรหรอ " เพียะ! เบลล่าไม่รอช้ากระโจนเข้าไปตบหน้าแล้วเอามือเรียวยาวจิกที่ผมนับฟ้าทันที “ โอ้ย!! ปล่อยนะอีนางบ้า!แกมันบ้าไปแล้ว “
" นางผู้หญิงหน้าด้าน แย่งผัวชาวบ้าน อีนางสารเลวไม่มีปัญญาหาผัวใช่ไหม ถึงได้คอยแย่งผัวชาวบ้านไปทั่ว "
ร่างบางเดือดดาลแทบคลั่งตะโกนด่าอย่างไม่หยุด นับฟ้าก็ไม่รอช้าตบสวนกลับเบลล่า " หน้าด้านแล้วจะทำไม " ทั้งสองคนทะเลาะกันเอะอะโวยวายเสียงดังทั่วห้อง ร่างสูงโปร่งที่นอนอยู่บนเตียงรู้สึกตัวขึ้นเพราะเสียงทะเลาะกัน ร่างสูงจึงรีบวิ่งเข้าไปห้ามทั้งสองคน
" พอได้แล้ว!! ผมบอกว่าพอไง "
ธาวินได้เข้าไปแยกร่างทั้งสองที่ตบตีกันอยู่ออกจากกันก่อนจะกระชากหญิงสาวร่างสูงเข้ามาปะทะกับอกแกร่งเข้ามากอดแน่น " นับฟ้าคุณออกไปก่อน เพียะ!! ชายหนุ่มหน้าหันไปตามแรงตบ
" ธาทำอย่างนี้กับเบลได้ยังไง ธานอกกายนอกใจเบล ธาก็รู้ว่าเบลรักธามากแค่ไหน ทำไมธาถึงทำอย่างนี้ได้ เบลเกลียดธา " หญิงสาวร้องไห้ด้วยความเจ็บปวด ธาวินก็ดึงร่างบางเข้ามากอดแน่น
" ผมขอโทษนะ เบล "
" พอได้แล้วธา คุณขอโทษมากี่ครั้งแล้ว เลิกขอโทษสักทีเถอะ เบลไม่อยากฟังคำแก้ตัวของคุณอีกแล้ว เบลเหนื่อย เหนื่อยมากด้วยเบลเจ็บเราพอแค่นี้กันก่อนไหมธา “ ฮึกๆ ใบหน้าคู่งามที่เปื้อนไปด้วยน้ำตาที่ไหลอย่างไม่ขาดสาย
“เราหย่ากันเถอะนะ”
" ทำไม!! เบลไม่เข้าใจผมบ้าง ผู้ชายก็มีเบื่อบ้างแหละจะให้อยู่แต่กับคนเดิมๆๆมันก็น่าเบื่อ
" เพียะ!! ชายหนุ่มหน้าหันไปตามแรงตบอีกครั้ง
" เบลลลลล!!!! นี่คุณตบผมเป็นครั้งที่สองแล้วนะ โถ่เว้ย!! หย่าก็หย่าว่ะ คุณมันน่าเบื่อมากรู้ไหมน่ารำคาญด้วย" หญิงสาวร่างบางรีบวิ่งออกจากคอนโดของธาวิน ด้วยความเจ็บปวด กับใจที่แตกสลาย ธาวินก็ได้แต่ยืนนิ่งและโมโห
“ โธ่เว้ย!! ให้มันได้อย่างนี้ซิ ชีวิตกู”
เวลา22.00น. ท่ามกลางสายฝนและฟ้าร้องหญิงสาวที่เสียใจเจ็บปวดกับความรักที่แตกสลาย และร้องไห้อย่างหนักตอนนี้เธอกำลังขับรถด้วยความเร็วสูงท่ามกลางสายฝน บนถนนเปล่าเปลี่ยวเธอรู้สึกเสียใจอย่างมากกับคนรักที่คบกันมา10ปี และได้แต่งงานกัน แต่พอแต่งงานแล้วคนรักของเธอกลับนอกใจเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่เธอก็ยังให้อภัยเค้า แต่ครั้งนี้เธอทนไม่ไหวแล้วเธอเจ็บเกินที่จะทนอีกต่อไปแล้ว
“ ฮือ!!พอกันทีกับผู้ชายสารเลว “
แต่แล้วทันใดนั้น เธอก็ขับรถถึงสี่แยกเธอจะเบรครถแต่เธอเบรครถไม่ได้ มีรถบรรทุกคันใหญ่พุ่งตรงมา เธอจะเบรคแต่ทำไมเบรคไม่ได้
" หยุด ซิ! ฉันบอกให้ หยุด! ทำไม???รถเบรคไม่ได้ อือๆๆ ไม่ๆนะ “ธาช่วยเบลด้วย “ กรี๊ด!!! ครึ้ม ตูม ๆรถคันหรูของเบลได้ชนเข้ากับรถบรรทุกคันใอแรงร่างบางกระเด็นออกนอกรถ นอนกองอยู่บนถนนพร้อมกับมีเลือดอาบชุ่มไปทั่วทั้งตัว