Nagising si Yani noong umagang iyon na pupungas pungas. Marahang kinusot niya pa ang medyo namimigat pang mga mata. Nang dahan dahang imulat niya ang mga iyon ay agad namang nasilaw sa liwanag ng paligid. Paano’y kasalukuyang tumatama sa kanyang mukha ang sinag ng araw na nanggagaling sa de-salaming pintuan ng kinapapaloobang kuwarto. Nahimas niya rin ang braso dahil medyo mahapdi na ang dulot ng sikat ng araw sa kanyang balat.
Kumilos siya ng pagkakahiga nang maramdaman ang tila mabigat na bagay na nakadagan sa kanyang katawan. Pinukulan niya iyon ng pansin at nakita ang isang braso na nakaakap sa kanyang bewang. Nilingon niya ang may-ari ng brasong iyon at bumungad agad ang ngiti sa kanyang mga labi ng makita ang kasintahang si Copper, walang saplot ngunit natatakpan ng makapal na kumo
