Chapter 14

1216 คำ

“Alaric!” I exclaimed. “What do you think you’re doing?” “Feasting,” nanlaki ang mga mata ko sa sagot niya. “Anong feasting ang pinagsasasabi mo diyan, lumayo layo ka sa akin at baka hindi kita matantya.” Ang sabi ko habang itinutulak ko siya palayo dahil mahirap na, ang pasensiya ko ay hindi basta basta mauubos pero konting konti na lang at bibigay na ang katawang lupa ko. “Nagpipyesta ka at ako ang pinagpipyestahan mo!” Tumigil na ito sa pagkagat kagat sa aking pinkish na nips and mind you, he’s doing it ng may pangtulog pa ako. How much more kapag nawala iyon, ano na kaya ang magiging pakiramdam ko. “You’re liking it so far. You’re even moaning.” ang sabi naman nito pero hindi pa rin lumayo sa akin. “I’m dreaming!” ang sabi ko naman syempre. Ang hindi ko inaasahan ay ang susunod na

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม