Chapter 13

1468 คำ

“Arghhh! Nakakainis!” Ang sigaw ko. Kahapon pa nakaalis si Alaric pero hanggang ngayon ay parang nararamdaman ko pa rin ang mga labi niya na sinisipsip ang mga labi ko. Grabe ang naramdaman ko ng mga sandaling iyon dahil bukod sa sipsip ay dinila dilaan pa niya ang mga ito. Kaya naman hindi ko napigilan ang tugunin ang halik niya. At ng maibuka ko ang aking bibig ay talagang ipinasok niya ang kanyang dila. First time ko ang makipaghalikan tapos ay ganun pa? Imbes na itulak ko siya palayo ay napakunyapi pa ako sa leeg niya at masasabi kong napaka genius ko talaga dahil natutunan ko agad ang tamang pagtugon sa halik niya. Naramdaman ko ang kanyang mga kamay na humahagod sa aking tagiliran at nawawala na talaga ako sa aking sarili at tuluyang mangyayari iyon kung hindi tumunog ang cellphone

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม