Kailangan kita
“N-napirmahan mo na ba?” I inquired as removed the dirty thoughts lingering in my head. Kahit na naguguluhan sa pagsigaw ko kanina ay napatango na lamang siya. Bigla naman akong nakaramdam ng ginhawa at napatango nang malaman ko na tapos niya nang pirmahan ang kontrata.
My lips formed a smile before I reached his hand, so I could get the brown envelope he was holding. Finally, pumayag na rin siya! We both stood up infront of each other as I got mixed emotions. I wasn't able to contain my happiness, that's why my smile grew bigger.
Ngunit nawala ang ngiti sa aking mga labi nang bigla niya na lamang ilayo sa aking kamay ang brown envelope nang akma ko na itong kukuhanin sa kaniyang kamay. Mabilis akong tumingin sa kaniyang gawi pagkatapos ay napatawa ng mapakla.
“What?” I
