10
2151 Words
Lintek lang! Nanginginig pa rin ang mga hita ko habang naghahanda para lumabas. Ganito pala ang pakiramdam? Na para akong lumulutang sa alapaap at maliban doon ay talagang di mawaglit sa isipan ko iyong ginawa ni Kuya Abel.
Ang hot talaga nito, lumiliyab, di man literal pero hindi mawala sa isipan ko iyong itsura nitong nakakagat labi at namumungay ang mga matang nakatitig sa akin habang bumubomba.
Kaya naman pala nagiging makasalanan tayo e. Yong mga bagay na ginawa namin, nakakademonyo.
Napaupo ako sa apakan ng maliit na teresa. Nanginginig pa rin talaga itong mga tuhod ko. At kanina, habang nagpapalamig ako sa ilalim ng shower ay biglang pumintig itomg pempem ko at naalala na naman ang pagkakalusong ni Kuya Abel. Gusto ko nga sanang magsarili kaso... nahapdian na ako noong aksidenteng nadaiti ko ang kuntil.
Ganoon nga yata kapag bago pa at unang beses. Baka sa makalawa ay magiging okay din ako at uulit uli kay Kuya Abel.
Napabuntong hininga ako at pinilit ang sariling tumayo. Di nga maayos ang paglalakad ko, hindi naman ako mahina at batak din ako sa trabaho at may strong personality pa kaya nagtataka akong bakit nagiging ganito ako at nanlamlambot pagkatapos ng madaling araw na pagtatampisaw.
“Yz?” Nagkagulatan pa kami ni Kuya Abel nang nagkita sa gitna ng paglalakad. May dala itong tray ng pagkain.
Sumilay tuloy ang nagpipigil kong ngiti at nginisihan ito.
“Para sa’kin ba yan?” Tumango ito, medyo naiilang na umiwas.
Natatawa naman ako at tumabi sa kanya, nagdesisyon na lang akong bumalik sa loob. Tutal, nandito na ang pagkain... pwede naman akong tumuloy sa kabila ngunit naisip ko rin mas sweet yatang nandoon lang ako sa loob at inienjoy ang dala ni Kuya Abel.
“Okay ka na ba?” Alangan na tanong nito.
Mabilis akong tumango at napahawak sa braso nito. Naramdaman ko pang bahagya itong napapiksi. Pigil na pigil naman ang ngiti ko at hinilig ang ulo sa braso nito.
Ang clingy ko! Hindi naman ako ganito at pauli-ulit ko ring sinasabi sa sariling hindi ako ganito sa mga naging exes ko. Noon kasi, gusto ko lang magpainit o siguro nga masyadong makamundo ang iniisip ko pagdating sa kaparehas. Ngayon, kay Kuya Abel... alam kong may dala ring init sa puso ang pagiging clingy ko rito.
“Ako ang una mo, I mean... sa opposite s*x?” Nakataas kilay na tingala ko rito. Bumaba ang kanyang mga mata at napatitig sa akin. Lumunok ito...
“A-ako rin naman ang una mo, Yz.”
“Oo, alam ko yon. Pero mas nakakatuwa na ako ang una mo sa lahat.” Mas lalong lumawak nag ngisi ko rito.
“I’m sorry,”
Ngumisi lang ako at hinawakan pa siya lalo sa braso,
“Sabihin mong hindi ka naman nandiri doon, di’ba?”
“Yz,”
Biglang nangasim ang pakiramdam ko at humiwalay sa kanya. Ano yon? Nandiri siya? Nandiri siya!
Lintek! Sana pala pinigilan ko na lang. Sino ba ‘tong nanggapang ng madaling araw? Sino ba iyong mabilis pa sa alas kuwatro at pumatong sa akin? Nakakainis nga! Iyong pwet nito parang manyak na kumakayod-kayod.
“H-hindi ako nandiri, in fact... what we did this morning keeps coming back on my mind.” Nahihiyang umiwas ito. Napaawang sandali ang labi ko at nangingising kumapit uli sa kanya.
Ganoon naman pala e...
Minsan ang arte rin nitong si Kuya Abel, alam naman naming pareho na attracted kami sa isa’t isa pero para bang may ketong ako kung iwasan niya. Nakakainis nga e... pabebe masyado.
O baka naman hindi?
“This is amazing, I’ve never been this amazed with a woman body...” simpleng sabi nito, ni hindi nito magawang matawa habang nakaangat ang isa kong hita at nakasampay sa balikat niya. Abala ito sa pagbuklat at pagkilatis ng pepe kong sigurado akong namamaga pa sa mga oras na’to.
Mukhang hindi lang matatapos kaninang umaga iyong pagkakayod niya. Mukhang sa mga oras na ‘to gusto ulit umulit... totoo nga yatang mahirap kalabanin ang isang taong pinagkaitan, o isang taong akala mo e walang kamanyakan sa katawan.
Pakiramdam ko, mahilig din ‘tong si Kuya Abel.
“Napapanood ko sa porn, dinidilaan daw iyan e.” Natatawang sabi ko rito.
Tumingala ito. Nagpipigil ng ngiti.
“Just like this?” Nilabas nito ang dila at malapad na dinilaan iyong pepe ko.
Namimilog naman ang mga mata ko at sa huli natawa na lang din, na nauwi sa halinghing. Mas ginanahan ito at mas naging malapot ang pagdila. s**t! Lokong Abel, sinong niloko niyang inosente pa siya? Baka kung tulog... nangangatog na nga ang mga tuhod ko sa pinagpapala niyang ganito. Parang batis na nagsidaluyan iyong katas kong sinasalo ng bibig niya.
“Talaga lang Kuya? Ako ang una?” Nang-uuyam na lingon ko rito.
Umiling ito at hindi sumagot. Inalalayan niya ang pinakapuno ng isa kong hita at inangat para ipatong sa pinakadulo ng kama. Nakatalikod na ako sa kanya.
Ibinababa na nito ang suot na board short at talagang namilog na naman ang mga mata ko nang matitigan sa ilalim ng maliwanag na paligid ang etits nitong namamaga yata ang ulo, namumula iyon at may malapot na bagay. Panay nga ang lunok ko habang nakatitig sa katawan nito, katawan ng t**i niyang medyo may kalakihan ang ulo ngunit mas malaki ang pinakaugat... mas malapad ang trosong nagkokonekta sa kanyang katawan.
Kaya naman pala, american size... hinahalukay na naman ang tiyan ko sa nerbyos...
Babayuin na ba ako nito? Ano? Ipapasok niya na ba?
Ngunit lumuhod ito at hinigop ang p********e kong nanginig talaga. Narinig ko pa iyong parang nagka’smack’ pagkatapos nitong higupin lahat.
“You’re a bad girl,” malalim na bulong nito sa tenga ko bago pinisil at minasa na parang harena itong isang dibdib ko at ayun siya, lumusong na.
Napasinghap ako, ang laki... diyosko... ang laki-laki. Banat na naman ang sa ibaba.
“You’re a bad girl, Yz.” Nanginginig ang boses nito bago pilit na sumisiksik hanggang sa pinakailalim.
“A-ahnong, bad girl? Ikaw nga itong pagkatapos kong kumain basta mo na lang ako hinila. Ikaw kaya itong bad... ang manyak mo, Kuyaaaaa!” Natilian ako noong kumapit siya sa bewang ko at hinampas ang ibaba kaya umalog ang pwet ko... pati utak.
“You’re still tight as fuck.”
Tumahimik na ito at sunod-sunod na kumayod, na para bang may ayuda pagkatapos nito. Lintek! Nagkanda duling-duling na ako sarap, manhid na nga yata itong pepe ko, kanina pa iyan namamaga pero heto at umisa na naman si Kuya Abel. Nagmamadali nga lang dahil baka hanapin kami nina Tiya. Mamayang hapon ay uwian na...
“I’m getting there.... please, come with me... Yzle.” Mabigat na paghinga nito habang tinutulak ang katawan kong mukhang mababali pa sa diin ng katawan niya. Baka nakakalimutan niyang mabigat ang katawan niya at kahit may kalakasan ako ay hindi pa rin pwedeng abusuhin dahil anong laban ko naman sa katawan niyang sinanay para sa pagiging sundalo?
“Yz!” Tawag nito at hinawakan ako sa bewang at mariing binaon ang sarili hanggang sa pinakailalim.
“s**t,” mahinang mura ko at nangatog ang mga tuhod. Ramdam ko iyong malapot na bagay na lumipad sa sinapupunan ko at biglang bumaba hanggang sa dumaloy sa aking mga hita.
Ibang klasi... mukhang magiging madalas na yata ‘to ah? Ang hilig-hilig nito, ramdam ko iyong gigil niya, kahit iyong parang sa bato ang tigas ng t**i niya! Nakakainis! Mukhang ako ang susuko sa huli, a?
Nakakainis.
Nakakainis talaga,
Umirap nga ako sa hangin at mabilis na nilayasan ‘to. Maliligo lang ako pagkatapos at ilalock ko iyong pintuan dahil talagang kailangan ko ng tulog ngayon. Parang napagod lang ako sa night swimming at pagal na ang katawan para gumawa pa ng ibang bagay.
Ang sakit na ng balakang ko pagkatapos hindi pa ako makalakad ng maayos. Nakakainis naman kasi itong si Kuya Abel, sumisimple... hindi nga nagsasabi kung gusto niya bang gawin ulit... basta’t diretso na at ako naman itong marupok... sige lang ng sige.
Magpapatawas siguro ako, o ano? Ako na ang suko e.
“Kailan nga ulit ang flight mo, Anak?” Biglang tanong ni Tiya Flora habang naghahapunan kami.
Nabitawan ko ang hawak na kutsara at napatitig sa dalawa.
“Ngayong Wednesay, Ma...”
Naloko na! Nakalimutan kong may trabaho itong naghihintay sa labas. At nakalimutan kong hindi naman talaga ito magtatagal dito sa pinas. Ano na ngayon?
Napalunok ako at pinanlamigan. Parang hindi ko na tuloy malasahan itong kinakain ko. At ang masaklap, dinatnan ako bago ang Miyerkules... nanalangin ako e, na sana mabuntis ako... pero mukhang hindi sang-ayon ang tadhana roon.
Biglang nawalan ako ng ganang kumilos. Buong gabi kaming gising ni Tiya Flora at inihahanda ang mga gamit ni Kuya Abel. Ito nama’y chinecheck ang mga documents na kailangan. Tahimik nga lang ako at parehong ganoon kami ni Tita Flora. Walang nagsasalita, siguro ramdam namin iyong isa’t-isa. Isang taon na naman o higit. Di ko alam kung kailan ito babalik, baka nga matulad din dati na matagal siya bago nakauwi.
“Ma, Yz... You can sleep now, you should sleep. Let me do the other things.” Tawag ni Kuya Abel.
Tumango si Tiya Flora at niyakap ng mahigpit si Kuya Abel. Marami itong habilin, na kesyo mag-iingat daw at panatilihin ang pagdadasal. Mahirap kay Tiya na kailangan nilang mawalay at lalo na dahil sa klasi ng trabaho ni Kuya Abel. Kaso ano bang laban namin doon?
Siguro nga kailangan lang naming tanggapin na may ibang bagay ng pinahahalagahan si Kuya Abel, may mga bagay na priority at hindi na ang pamilya ang kailangan niyang paglingkuran.
“Mag-aral ka ng mabuti, Yzle... I will check on you from time to time.” Ngiti nito habang nakaakbay sa’kin.
Sumimangot ako rito at hinalikan siya sa pisngi.
“Mag-ingat ka rin doon... wag mo’kong kalimutan ah?” Paalala ko rito.
Tumango ito... ang bilis-bilis ng panahon, parang kailan lang na magkasama kami at naglalandian... ngayon ang hirap na nitong abutin dahil sa distansyang nagbubuklod.
Ni hindi ko nga napansin na pasukan na pala. Ang babata pa ng mga kaklasi ko at may ilan namang matatanda na, kakaunti lang din kaya si Rona ang naging ka-close ko na may sarili ng pamilya at ngayon lang nabigyan ng oras para mag-aral. Nakakatuwa nga ito habang nagkukuwento. Habang ako nama’y pahapyaw lang at sinabing pinag-aaral lang din ako.
“Nagkaboyfriend ka na ba?” Interesadong tanong nito.
Tumango ako,
“Ngayon ba meron?”
Umiling ako at kunot noong binalingan ito.
“May ipapakilala ako, sa tingin ko kasi bagay kayo noon. Brother in law ko na kakababa lang ng barko.”
Hindi talaga ako interesado e. Kung hindi naman si Kuya Abel iyon. Kaya lang... mukhang si tadhana na mismo ang gumagawa ng paraan para tuluyan na kaming magkalimutan.
Hindi talaga ako iyakin e... Malakas ang personality ko at talagang palaban ako. Kaya lang sa ilang ulit na pagscroll, bigla akong nanlumo na makitang... hindi na iyong British Nationality ang boyfriend ni Kuya Abel.
I don’t know, kung ano ang nangyari... na sa isang iglap nagbago ang mga tipo nito. Mas nasaktan ako ngayon, mas dumiin sa’kin ang katotohanan na talagang hindi naman ako gusto ni Kuya Abel. Siguro nga pampalipas bored o kaya’y may gusto lang itong patunayan sa sarili... o baka nga double blade talaga ito.
Bakit ngayon? Proud itong pinangangalandakan sa buong mundo na may girlfriend na. Paano ko nalaman? E syempre! Minsan na nga lang magpost puro picture pa nila ng kanyang present girlfriend.
Mapanakit ka Kuya Abel! Grabi! Ang sakit naman nito...
Ganito ba talaga kapag lumaki sa isang liberated na bansa? Parang wala lang na biglang binitawan iyong sa amin?
Baka nga,
“Yz?!”
Shit! Napatalon ako sa gulat at nakitang umiiyak si Tiya Flora...
“Alam mo na ba?!” Iyak ito ng iyak.
Lumunok ako at kabado, ang alin?
“Nag-iisa na nga lang naging bakla pa!”
Shit! I get it now... pero paanong nalaman iyon ni Tiya Flora? Puro babae nga ang pinopost noon sa sss niya. Kaya...
Nanginginig ang mga daliring sinilip ko ang wall nito at nanlumo na makitang ibang lalaki na naman ngayon.
Bigla akong nandiri... bigla akong nagising sa mga iniyak ko ng mga nakaraang gabi. Kaya... hindi ko napigilan ang sariling imessage ‘to.
Puno ng sakit, puno ng homophobic messages... wala akong problema kung sakaling magising ito, pero... iyong paglalaruan niya na lang ang lahat? Nakakabwiset!
Kaya siguro naglaho na lang bigla ang lahat ng damdamin ko para rito. Ni hindi man lang nanginig ang mga tuhod ko ng umuwi ito pagkatapos ng dalawang taon.
Iniwasan ko nga! Nawawalan na ako ng amor para sa lalaking ‘to. Parang naglalaro lang at papalit-palit ng partner... buti nga hindi ako nahawaan kung sakaling may sakit ‘to e.
“Yzle, iniiwasan mo ba ako?”
Umirap ako rito. Di ba obvious?!
- Writer
