Lumipas pa ang ilang mga buwan. Nahinog na rin ang mga pananim na mga palay sa kapatagang parte ng hacienda. Tila ordinaryong mga araw na lang ang lumilipas sa buhay namin ni Senyorito Pancho. Hindi pa rin nagbabago ang pagtatanging nararamdaman namin para sa isa't isa bagkus, ramdam ko na sa bawat pagsikat ng araw ay lumalim pa ng husto ang aming pagmamahalan.
Bagamat patuloy akong nakakubli sa lilim ng kaniyang mga anino, ngunit naging sapat sa akin ang mga lambingan, asaran, at kulitan tuwing masosolo namin ang isa't isa. Siyempre, mas pinapatibay pa lalo ng aming sekswal na gawain ang aming samahan. Normal na lang sa aming dalawa ang bagay na iyon.
Ramdam ko ang pag-aalaga sa akin ni Senyorito Pancho. Walang araw na lumipas na hindi ako sumaya sa piling niya. Kung tutuusing mabuti
