“Patagal nang patagal ay mas lalo kang nagiging weird,” sabi ni Kio. Nasa canteen kaming pareho, kumakain ng lunch ko na luto ni David.
Medyo sad lang dahil umalis na rin siya kanina dahil kailangan na talaga siya sa trabaho niya. Ilang linggo rin siyang nag-‘bakasyon’ dito. Kung hindi ko pa siya pipilitin ay wala siyang balak na umalis dito.
“Anong weird, ikaw nga ang weird, eh. Sabi mo nag-review ka pero bakit mababa ang score mo kanina? Tumabi lang si Georgia, nawala na lahat ng inaral mo? Si Georgia nga ang taas ng score!”
Umiwas siya ng tingin pero may ngiti sa labi niya. “Bawal ma-mental block?”
“Kaya nga, kasi katabi mo si Georgia. Napapansin ko rin na madalas na kayong magpansinan, ah? Akala ko ba ayaw mo ng lumapit kasi may boyfriend na?”
Parang nainis naman siya na binangg
