“Maraming salamat, K-Kuya. Amber, una na ako.”
Naunang ihatid si Kio dahil mas malapit siya at wala rin naman akong choice dahil pareho kaming uuwian ni David. Habang nasa daan ay mas tahimik pa kaysa noong mayroon kaming quiz. Ako pa ang nagtanong kung saan siya uuwi para lang malaman ni David kung saan siya ihahatid.
Kumaway ako nang bumaba na si Kio. Hindi rin naman nagtagal dahil umandar na agad ang sasakyan. Napasandal ako at napahinga ng malalim dahil parang kakatayin ako ng buhay. Bakit ba siya nagagalit? Sinabi ko naman ang rason kung bakit hindi ako nagpahatid sa kaniya at ayaw kong magpasundo sa kaniya. Siya itong mapilit.
“Sabi ko hindi mo na ako kailangan sunduin.” s**t! Muntik na manginig ang boses ko sa kaba!
Bakit ba ako kinakabahan? Wala naman akong ginawang masama
