Chapter Twenty-Eight
1832 Words
FIMESCAR**
Nang magising ako wala ng hellios akong katabi. Hindi rin ako nag abala pang hanapin siya baka pumasok na siya kaya nag asikaso nalang ako sakin sarili kahit medyo mabigat ang aking pakiramdam ko para akong lalagnatin. Nang matapos ako bumaba na ako.
"Goodmorning sis" daphne greet me joyful. I greeted me back.
"You look pale sis, Are you okey?" she look worried.
"Nah, I'm fine" and give her sure smile bago ako nag paalam sa kanya.
Naglalakad na ako papunta sa office ko ng madaanan ko ang office ni Pechie nakita ko siya since glass mirror naman ang office niya. I saw her staring her wall. What's wrong with her? She looked problematic and depress.
I knocked few times but seems like she didn't heard my knocked. So, i open the door of her office but still nakatulala pa din siya sa pader niya.
"Hey" i tried to caught of her attention but no responsed nagsimula na ako kinabahan.
"PECHIE" i scold her habang inaalog-alog siya. Gulat siyang nakatingin sakin.
"Scar?"she uttered.
I worriedly look her.
" What happen to you? Bakit tulala ka dyan sa wall? Kulay blue lang naman ang nakikita mo? " nag aalala talaga sa kanya. Mabilis nangilid ng luha ang mata niya.
"Sc..ar"her voice shaking later her tears flowing kaya lalo ako nag panic.
" Anyari bakit ka umiiyak? "i panicking asked her while wiping her tears.
" I'm pre..gnant"she said between her crying.
Mabilis ko siya niyakap, I'm happy for her. I really is.
"Congratulations" pero lalo pa siya naiyak, what's wrong her?
"Are you not happy?" takang tanung ko.
"Sc..ar you ha..."
"What's going on here?" hindi na tuloy ang sasabihin niya ng biglang humahangos lumapit samin si Yuri which is shocked me.
"Y..uri?"Pechie muttered while her lips still shaking.
"bakit anong nanyayari bakit siya umiiyak scar?" may bahid ng pag aalala ang kanyang mta.
"She's pregnant. I guess sobrang saya niya kaya siya naiyak" natutuwang saad ko.
Mabilis nag bago ang reaction ng dalawa mas kapansin-pansin ang pamumutla ni Yuri.
"Anong reaction yan Yuri?" nakaangat na kilay na tanung ko pero parang hindi nila ako nakikita kase nakatingin lang silang dalawa sa isa't isa habang patuloy na pag iyak ni Pechie.
Ewan ko, pero parang may hindi ako magandang kutob dito pero winaksi ko ito ng biglang nawalan ng malay si Pechie pero mabilis na salo ni Yuri ewan ko kung paano narating ang distansya ni pechie.
"Scar Open the door" utos niya kaya agad ko binuksan nauna ako pumasok para alalay ako ni Pechie sa kanya umikot agad si Yuri at inis-start ang kotse niya. Grabe yong kalabog sa dibdib ko.
"Yuri bilis" Sigaw ko.
Hindi ito umimik kundi nag drive lang siya nakarating kami sa malapit na hospital sa lugar namin agad niya binuhat si Pechie.
"DOC! DOC!" sigaw niya habang buhat niya ang kaibigan ko ako naman tanging nakaalalay. Dinaluhan kami ng ilang mga nurse at kinuha samin si Pechie tanging nakasunod lang kami ni Yuri kay doc hindi ko makuha mag salita o kahit mag tanung tahimik lang ako nakaupo sa gilid habang pinag mamasdan si Yuri na palakad-lakad pabalik.
Hindi ko alam pero bakit nasasaktan ako sa ganyan reaction niya? Naiintindihan ko yong part na kaibigan namin si Pechie pero diba ako dapat ang ganyan kase ako ang bestfriend pero hindi e, siya itong parang siniliyaban ang pwet at hindi mapakali. Sa pagkakatanda ko hindi sila gaano ka close ni Pechie.
'Hays, Scar! umayos ka ng pag iisip magkaibigan lang sila, walang talo-talo' mahinang kausap ko sakin sarili.
Makalipas ang ilan minuto lumabas na ang doctor na tumingin kay pechie halos magkasabay kami lumapit kay Doc.
"Kamusta siya doc?" naunahan ako ni Yuri.
"She's fine now. Over fatigue lang at sobrang stress kaya siya nawalan ng malay pero I recommend na bawasan or hanggang maari hindi siya pwede ma istress dahil mahina ang kapit ng bata" nalungkot ko sa tinuran ni Doc.
Nauna nako pumasok sa room ni Pechie, nag paiwan pa kase si Yuri para kunin yong recita at bayaran ang mga bills para mamaya daw pag nagkamalay na siya pwede na siya maiuwi andoon nalang sa kanya mag pahinga.
Mas mukang okey na ang muka ni Pechie ngayon unlike kanina medyo namumutla sya.
-Kring...kring...
Naalis ang tingin ko kay pechie ng bigla mag ring ang aking phone. Napairap ako sa ere ng makita ko kung sino ang caller.
Hari ng Impyerno calling.....
Bumuntong hininga muna ako bago sinagot ang tawag niya.
(Where are you?) mabilis na tanung niya.
"Hospital" tipid na sagot ko wala kase ako sa mood makipag asaran sa kanya.
(What are you doing there?Are you okey?)He sounds worried,
"i'm fine but my friend not that's why I'm here" I explained softly,
(okey. Can you here? I have lunch with my investor with partner that's why I need you here) he said.
"Okey" tanging na sagot ko bago ko binaba ang tawag.
Nagulat ako pag harap ko nakasalubong ko ang tingin ni Yuri taimtim na nakatingin sakin mas nagulat ako ng bigla niya ako niyakap ng sobrang higpit,
"I love you scar" kumalabog ang aking dibdib dahil napakaseryoso na sabi niya pero andon ang nararamdaman niya. Yinakap ko siya pabalik dahil miss ko talaga siya sobra hindi ako nag salita tanging nakayakap lang ako sa kanya ngunit dama ko ang pagbaba taas ng kanyang balikat is he crying? Gusto ko bumitaw at tignan siya kaso mas lalo niya hinihigpitan ang yakap niya.
"Yuri, are you okey?" I asked him full of concern.
"I want you to be with you..." He said,
"Till my last page..." I feel his tears to my shoulder. I want to wiped his tears pero para akong nabato.
"I may not see you everyday.... but i love you everyday" doon na siya bumitaw sa yakap namin dalawa pero parang nawasak ang aking puso kung paano dumaloy ang luha niya sa kanyang mata. Pinagdikit niya ang aming noo.
"Sabihin mo sakin kung ano ang problema?"Hindi ko na mapigilan magtanung kahit pa may kung anong parte sakin na ayoko alamin,ayoko magtanung, ayoko malaman.
Hindi niya ako sinagot, ngunit nginitian niya ako at inilingan. Hinalikan niya ang aking noo maramdaman ko ang malambot na labi sakin noo automatic napapakit ang aking mata. Ilan segundo bago niya hinalikan ang aking ilong at pinagkiskis ang aming ilong my favorite things to do when every time we cuddled.
"I love you so much scar" ulit niya na ngayon may malawak na ngiti na sa kanyang labi.
"Me,too" pag amin ko. Nanlalaki ang kanyang mata kaya natawa ako sa itsura niya.
"You mean that right?" hindi makapaniwalang tanung niya pa napakagat ako sakin labi para mapigilan ang pag ngiti ko saka dahan-dahan na tumango sa kanya. Binuhat niya ako sa sobrang tuwa niya.
"Baliw ibaba moko "Natatawang suway ko sa kanya dahan dahan naman niya ako binaba na may genuine smile sa kanyang labi ang Yuri kaninang nag da-drama biglang bumalik sa makulit baliw talaga eh.
"Okey naba siya, kailangan ko kase pumunta sa LS para sa investor nila hellios?" paalam ko sa kanya habang nakaupo ako sa kandungan niya habang nilalaro niya ang kamay ko naging okey na kami kaya lang pag napupunta ang topic kay pechie at sa bata bigla nalang siya namumutla,
bigla naman siyang bumasangot sakin.
"Utos mo nalang sa secretary mo" paglalambing niya sakin saka sumiksik sa leeg ko.
"Hindi pwede, kailangan ako ni hellios sana kaya maintindihan mo" pakiusap ko sa kanya. Bagsak balikat niyang napipilitan tumango. I gave him smack kiss before I stood up.
"Ikaw muna bahala kay pechie, call me pag may malay na siya at subukan kong makabalik huh, bye baby boy" hinalikan ko muna ang noo niya lumapit din ako kay pechie hinalikan ang noo ni pechie bago umalis ng tuluyan. Nagtaxi lang ako papunta sa LS dahil hindi ko naman dala ang kotse ko dahil sa nanyari kanina, sa taranta namin.
Half-hour, nakarating na din ako sa Ls corporation sinalubong ako ng mga stuff na may matamis na ngiti sa labi, karamihan kase sa kanila naging close ko sa pandalian ko naging secretary ni Hellios. Nasa floor nako ni Hellios pag open palang ng elevator bumungad na si Geror sakin na may seryosong muka.
"Madam, Good afternoon" he greeted ngumiti lang ako sa kanya. He guided me well kahit hindi naman alam ko naman kung saan ang office ni Hellios pero sguro bilang pag galang kaya ganito. He knocked three times.
"Come in" his cold baritone voice.
I sighed first before I come in. I saw him sitting in front of my father.
I walked fast,
"Dad?" I utter with disbelief but he just smiled and gesture to sat. Wala sa sariling napaupo ako sa tabi ni Hellios na seryoso na naman ang muka.
"What are you doing here dad?" Usisa ko.
"Apology" mabilis na sagot niya sakin,tinignan ko si hellios.
"Wag mo sabihin siya ang investor na kasama natin sa lunch meeting?" hindi makapaniwalang tanung ko sa kanya simpleng tango lang sagot niya sakin, ts!
Hindi na ako nag usisa pa pero may pakiramdam ako na may iba pa bukod doon ang pinunta ni dad dito. I know him too well. Kumain kami sa isang mamahalin fine-dining restaurant.
Pero sila,sila lang ni dad ang nag uusap minsan lang ako sumabat sympre pag tinatanung lang nila ako kaya nagtataka ako kung bakit pa nila ako sinama mukang hindi naman ako kailangan dito phs!
"Gusto ko sana pahintuin si Scar sa trabaho niya dad para focus nalang siya sakin at sa future child namin" Biglang sabi ni Hellios
*HUKKKKK.
Hindi ko napigilan mabilaukan bumara ata sa lalamunan ko ung pork, nakahawak na ako sa lalamunan ko kase kahit anong inum ko ayaw.
"s**t" tarantang pumunta sa likod ko si hellios habang dinidiin niya ang kamay niya sa bandang sikmura ko, habang tinatapik naman ni dad ang likod ko maluha-luha ako ng maisuka ko yong carne inabutan agad ako ni dad ng water at tubig.
"Mamatay ako ng maaga sayo" asik ko sa kanya ng makarecover nako pero ang gago nakangisi pa.
Halos saksakin ko siya ng steak knife ng bumulong siya.
"Ang lambot pala ng boobs mo" at umaktong walang nanyari. Gustong gusto ko siyang gilitan.
Oh my god, my boobs is not virgin anymoreeeeee!
"can you please quit pouting you look like a duck ts" he sounds irritated habang nag da-drive siya he supposed drop me home pero sa isang iglap kinancel nya ang lahat ng appointment niya kaya no choice kundi makasama siya maghapon, magdamag ts.
"shut up p*****t" asik ko sa kanya nginisihan niya ako.
"You should feel be honored and please stop acting like a virgin" he bluntly.
Umakyat lahat ng dugo sa ulo ko at hindi ko na pigilan ang sarili ko hinampas ko siya ng pouch ko,
"Ouch! Ano ba nag da-drive ako"
"Wala akong pake gago!" sigaw ko pa sa kanya.
Pinark niya sa gilid ang kotse tapos hinuli niya ang kamay ko.
"Ano ba bitawan mo ako"
"hindi!" giit niya pero pinanlisikan ko siya ng mata at lalong nag pumiglas mas lalo nya hinigpitan.
"Stop, or else I'll r**e you here" banta niya kaya medyo ako kumalma. Ngiti-ngiti naman ang gago na binitiwan ako pero nanatiling nanlilisik ko mata ko sa kanya.
"Gago!" mura ko sa kanya at umayos ng upo sa kanya.
"Ts" tugon niya bago muli siya nag drive.
Buong byahe ko siya hindi pinansin pero lihim ko siya tinataliman ang tingin sya at hinihiling mamatay ang tukmol na manyak na ito.
"Hello ang aga niyo s- oh kuya ikaw din?" kamalas-malasan siya pa ang nabungaran ko.
"Wag mo nalang siya pansinin daphne," pigil ni hellios sa kapatid niya ng akmang magtatanong sakin ulit.
Muli ko siyang tinignan ng masama bago ako padabog na umakyat.
Bwisit nang gagong yon hayop!
-
- Writer
