"Dapat galit ka sa akin..." bulong ko.
Hindi ko alam kung ilang minuto akong umiyak sa dibdib niya at ilang oras na akong nasa gilid niya at nakasiksik sa kaniya. Pakiramdam ko napakakapal ng mukha ko dahil sa ginagawa ko ngayon.
Matapos ko siyang saktan at iwanan ng walangand paalam, heto ako at kung makakapit sa kaniya akala mo wala akong ginawa.
"I can't... I love you so much." kinagat ko ang labi ko.
Nanahimik ako. Para kasi akong napipilan sa sinabi niya. Masyado nga naman niya akong mahal pero ako? Mahal ko siya pero simpleng pagkakamali lang niya nagagawa kong sumuko.
He's not perfect. He has flaws and differences. Dapat alam ko iyon, dapat ako ang unang umintindi pero ako pa ang unang bumitaw.
"I'm sorry—"
"I love you, too" umikot ang mga mata ko sa sinabi niya.
"Makinig ka
