La Nera Bratva Chronicles (FIRST GENERATION)

Kabanata 19

"Still tight, wife. Fvck!"

His move becomes fast, parang iniipit ang pagka lalaki nito sa loob ko. Hindi talaga siya nag sasawang araw arawin ito.

"Aaaah! Shvt!" Hindi ko mapigilang mapasigaw ng may matamaan itong kung ano sa loob ko.

"Do it again, pangga. Do it again!"

He knew what I'm saying. So, he plunges his self again deep inside me.

"Does it feel good, darling?" Sunod sunod nitong ibinaon ang kanyang ari sa loob ko.

"Yes! Yes! Yes! Ohhhh! Ang sarap."

His strong hands grab my waist, flipping me over to my front. Mahigpit akong napakapit sa bedsheets habang nakaawang ang labi. His cvck slides up and down my sl-t, I bite down so hard on my bottom lip to contain myself.

He curls my hair around his fingers, yanking my head back, exposing my neck, making me shout out in pain as he slams his cvck into me again, sending waves of pleasure straight through me.

“Nix....Nix..”

He bends over my back, bringing his lips to my sensitive neck and bites down hard, whilst thrvsting in and out of me with ferocity. The sounds of his hips slamming against my ass cheeks and our heavy panting the only noise. My whole body begins to tremble around him, as he nips and sucks at my throat, his other hand finds my ass cheek and grabs so tight yanking my body back onto his dvck.

“Fvck, you are perfect darling,” he grunts out between thrusts.

“Lalabasan na naman ako,” I pant out, squeezing my eyes shut as waves of pleasure barrel through me.

Hindi ko alam kung ilang rounds na 'to. Sabi niya lilibutin namin ang buhong bahay bakasyonan namin. Sa wakas, natapos na rin kase. While Athena ay nasa school, heto siya, nagsisipag maangkin ako habang wala ang prinsesa. Nix will do everything to have me at ganun din naman ako. I miss him and he miss me. Vice versa lang.

He flips me again. Mabilis akong napakipit sa balikat niya when he pulls me towards his cvck, entering me and leaning his muscular frame to cage me in, his hands on either side of my head.

"Ah…Fvcking good,” he moaned. “Ah, fck! Athenarose,” he moaned my name.

My toes curled as he rammed deeper and rougher. His lips slightly parted as he panted. Nawawala na naman sa sarili si Nix. He can't control himself again. Hindi na niya napigilan ang sarili. Nagiging mabangis, desperado, at mabilis ang mga pagbayo niya sa aking nag-uumapaw na p********e. Each impact sent jolts of pure, unadulterated pleasure through me, a wave crashing after wave, building to a crescendo. My nails dug into his shoulders, nag-iiwan ng mga marka habang inaangat ko ang aking likod, tinutugunan ang bawat pagbayo niya ng isang desperadong pangangailangan. Humihingal akong huminga at aking katawan at nanginginig nang walang kontrol.

Ang kanyang mga ungol ay naghahalo sa akin, isang himig ng pagnanasa na umuugong sa tahimik na silid. Malapit na siya, nararamdaman ko ito, ang paghigpit ng kanyang mga kalamnan, ang bahagyang panginginig sa kanyang mga kamay at katawan. At pagkatapos, may isang malalim na sigaw, siya ay bumagsak sa akin, ang kanyang bigat ay mabigat ngunit nakakaaliw, ang kanyang katawan ay nanginginig sa paglabas.

Sumunod ako kaagad pagkatapos, isang nanginginig na alon ng kaligayahan ang humampas sa akin, iniwan akong walang lakas at hingal na hingal sa kanyang mga bisig. Magkayakap kaming nakahiga, ang aming mga katawan ay basa ng pawis at pagnanasa, ang katahimikan ay nababasag lamang ng aming mabilis na paghinga. Ang pagkatapos ay matinding, isang mainit, malambot na pakiramdam na tumagos sa aking mga buto. Ang kanyang braso ay nakapulupot sa akin, hinihila ako palapit, ang kanyang paghaplos ay malambot at nagpapatibay.

Pagkaraan ng ilang sandali, dahan-dahan siyang gumulong palayo sa akin, ang kanyang mga mata ay nakapikit pa rin, isang mahinang ngiti ang sumasayaw sa kanyang mga labi.

Yumuko siya, hinahalikan ang aking noo nang marahan.

"That was… incredible," he whispered, his voice husky with satisfaction.

Ngumiti ako pabalik, isang pagod ngunit masayang ngiti.

"Napakagaling mo," usal ko, yumakap nang mahigpit sa kanya.

"Another one..." Mabilis ko siyang pinalo sa dibdib nang maramdaman kong gumalaw na naman siya sa loob ko.

"Tama na, Nix. Di na kaya ng p-mpem ko."

Tumaas ang sulok ng kanyang labi. "Weak."

Nakangiti akong umirap at tumingin sa wall clock. "Uwian na, Nix. Maya-maya dadating na si Athena. Alis na sa ibabaw ko."

Napaungol siya at muling sumubsob sa dibdib ko. His breath tickled my skin, warm and heavy against my bre-st. I could feel the steady thump-thump-thump of his heart against my ribs, a rhythm that mirrored the lingering tremors in my own body. He was still hard. I could feel the insistent pressure against my inner thigh.

I sighed, a mixture of exhaustion and contentment swirling within me.

"Nix," I whispered, my voice husky. He didn't respond, just tightened his hold slightly, his arms a comforting weight around me. The scent of his skin, his sweat, his aftershave – it was intoxicating, a familiar comfort that grounded me.

A moment stretched into several, the only sound the gentle rhythm of our breathing. The afterglow of our passion still lingered, a pleasant warmth that spread through me. I stroked his hair, the softness a stark contrast to the intensity of moments past. He stirred slightly, his lips brushing against my skin.

"Five minutes," he mumbled, his voice muffled against my chest.

I chuckled softly. "Deal," I replied, closing my eyes. The clock ticked away the seconds, each one a precious moment of shared intimacy. The thought of Athena returning soon was a gentle nudge back to reality.

Yung anak ko, malakas ang pang-amoy nun. Alam na alam niya na kinikidnap ako ng papa niya tuwing madaling araw para bumalik sa kwarto naming mag-asawa. Ewan ko ba hindi ko naman pinaglihi ang anak ko sa aso.

At maya-maya nga, umuwi nga anak namin kasama ang iba pang mga bata. As always, si Zebediah at Athena ang nagdadala ng mga bag. Umulan kase pero hindi naman gaano kalakas. At dahil likas na overthinker ang mga babae, palaging nagdadala ng payong. Kaya ang resulta, habang naliligo ang mga boys sa ulan sila ang tagabitbit ng mga bag para hindi mabasa. Pero ang kay Athena ay bag lang ni Zeus.

Napabuntong-hininga ako habang pinagmamasdan ang anak ko. Lakas ng ulan pero tuloy pa rin ang laro. Tawa ng tawa si Zuhair habang pilit binabasa si Athena, na dala-dala ang bag ni Zeus na parang trofeo. Mala gwardya sibil ang batang Zeus at hinahabol si Zuhair upang hindi makalapit kay Athena. Nakita ko si Zebediah na nagmumukmok sa gilid, hawak ang mga bag ni Zuhair at Zephyr na parang hindi ito masaya sa trabaho niya bilang "tagabitbit." Sa huli, nakita ko si Azyl na sinabayan ni Virgil habang nakaangkas sa kanyang bike ma may suot na raincoat. Ngunit ang bag nito ay na kay Azyl.

May favoritism talaga ang mga bata ngayon.

"Kids, tama na yan. Hali na kayo sa loob at baka magkasakit pa kayo." Nakapamewang na tawag ko sa kanilang lahat.

Sabay itong napatingin sa akin at sabay-sabay na bumuntong-hininga, tila ba ayaw pa nilang tumigil sa paglalaro. Pero kitang-kita ko na si Zuhair ay huminto muna sa pang-aasar kay Athena at agad na naglakad palapit. Sumunod naman si Zephyr at si Zebediah, bitbit pa rin ang mga bag ng dalawa na may halong inis sa mukha.

"Tita Lory, we can't get sick easily with a rain." Pangatwiran ni Zeus habang hinahawakan ang kamay ni Athena, na parang ayaw nitong mapahiwalay kahit sandali. Si Athena naman ay mukhang sanay na sa pagiging alaga ng batang masungit.

Di ko mapigilang pagtaasan siya ng kilay. Batang 'to hindi man lang alam ang salitang pakipot.

Sumilip naman si Virgil mula sa gilid, hinahatak si Azyl na parang may binabalak. "Tita, hindi naman sila tatagal sa ulan," natatawang sabi ni Virgil. "Kahit gusto ni Azyl na makisali, di mo sila mapipilit magpahinga."

Napailing na lang ako, natutuwa ako pero nag-aalala rin. "Alam niyo naman ako, mas gusto ko nang nag-iingat kaysa magsisisi. Kaya hali na, tuloy na tayo sa loob."

Hindi na rin nakatanggi ang mga bata at unti-unti nang pumasok sa bahay, bitbit ang kanilang mga bag at basa sa ulan, pero halatang masaya. Habang papasok, napansin ko na naman ang kakaibang closeness ni Zeus kay Athena halos lahat ng gusto ng anak ko ay naibibigay ni Zeus. Kaya naman napapailing ako. Wala na, natalo na si Nix sa batang Zeus.

Mag-aalburuto na naman yun kapag malaman niya ito. Buti na lang at nandun sa sakahan kasama si Virgo.

"Oh siya, may mga damit na dyan at magpalit na kayo. Pagkatapos ay kainin niyo ang nakahandang meryenda nasa balkone."

Sabay-sabay namang sumigaw ang mga bata ng "Yes, Tita Lory!" at nagtakbuhan kahit basang-basa pero walang pakialam. Hndi ko naman masaway ang mga batang 'to kaya sige pagbigyan. Ibabalik ko talaga sa tiyan itong mga 'to kapag sinagad pasensiya ko.

Habang abala ako sa pag-asikaso ng mga tuwalya at uniporme nilang basa, biglang lumapit si Azyl, na may kakaibang kislap sa mata. "Tita Lory, pwede ba akong mag-bike mamaya? Promise, hindi na po sa ulan."

Hindi ko mapigilang mapangiti. "Pag natapos niyong kainin ang meryenda niyo at makapagpahinga kayo nang maayos, pwedeng-pwede, Azyl.... Pero kapag titila na ang ulan."

Napasimangot ito at bumuntong hininga. Nginitian ko lang ang bata habang pakamot-kamot itong sumunod kina Zuhair papuntang balkonahe.

Nang makapagpalit na ng damit ang mga bata at nakaupo na sa balkonahe, tumingin ako sa kanila, natutuwa sa tahimik nilang pagnguya ng meryenda. Si Zeus at Athena, tulad ng inaasahan, magkatabi at nagbubulungan. Samantalang si Zuhair at Zephyr ay nag-aagawan sa huling piraso ng kutsinta, habang natatawa si Zebediah sa eksena.

"You're so matakaw talaga, Eros. Stop that na." Maarteng saway ni Zebe.

"Eh masarap. Kulang pa. Tita Lory, turuan mo ako kung paano gumawa nito." Turan ni Zuhair.

"Wag mo hawakan suman ko. Akin 'to." Pagsusungit naman ni Azyl kay Virgil.

"Damot."

"Let's keep these two suman, kuya Than. Pasulubong ko ito for nanay and tatay. Oh! This one also. Give me that one, Virgil."

"Kuya Virgil."

"Kuya Virgil itatawag ko rin sayo, Gil."

"Kumain ka na lang dyan, Azyl."

"Sungit."

Parang hindi mga bata ang nasa balkonahe. Jusko! Straight magsalita tapos mature ang ilan sa kanila mature na mag-isip.

Pagsapit ng gabi, umuwi na si Virgil kasama si Azyl. Nasa poder pa rin ni Enia sina Frozina. Ewan ko sa babaeng yun nakikisiksik pa rin. Habang ang apat ay nasa akin pero bukas na bukas ay aalis sila papuntang Maynila para bisitahin ang parents nila.

Medyo natagalan ang uwi ni Nix dahil nagkainuman pa sila ng mga kasama niya sa bukid. Natural na rito sa probinsiya ang uminom ng alak pagkatapos ng mabigat na trabaho, lalo na sa mga magsasaka. Kaya hindi ko na rin pinigilan. Minsan lang naman mangyari ang ganito, lalo na’t hindi naman talaga mahilig si Nix mag-inom.

Ngayon, nasa kwarto kami ng anak kong si Athena. Nakaupo siya sa harap ng vanity mirror habang dahan-dahan kong sinusuklay ang mahaba at makintab niyang buhok. Tahimik ang buong paligid, at ang tanging naririnig ko lang ay ang mahina niyang paghinga. Ngunit bigla siyang bumulong, na halos pabulong.

"Mother..."

"Hmmm?" sagot ko habang abala sa pagsusuklay sa kanya.

"I heard Tito Eucario told the Quadruplets that they have another siblings... and they’re twins." Napatigil ako sandali sa sinabi niya. Alam kong mabilis kumalat ang balita dito sa amin, pero hindi ko inasahang malalaman agad ni Athena tungkol sa kambal na anak ni Cassandra.

"Oo anak," sagot ko nang kalmado. "Nag-text sa akin si Tita Cassandra mo kahapon, at sinabi niya nga na kambal ang sinilang niya. Kaya bukas ng umaga, maglalakbay tayo papuntang Maynila para makilala mo ang mga bago mong pinsan."

Napansin kong lumiwanag ang mga mata ni Athena sa narinig niya. "We’re going to Manila tomorrow and meet the twins?"

"Yes, anak," nakangiti kong sagot. "Excited ka ba?"

Tumango siya, ngunit nag-atubili siya saglit, tila nag-iisip nang malalim. "Bakit, may gusto ka bang puntahan sa Maynila, ha?"

Napatingin siya sa akin, tila may gustong sabihin ngunit nahihiya. Sa huli, bumulong siya ng mahina, "Ah, no… I just… I want a baby brother po."

Napatigil ako sa kanyang sinabi. Ang simpleng pahayag na iyon ay bumigat sa puso ko. Alam kong may kakulangan sa pamilya namin na nararamdaman ni Athena, lalo na’t madalas siyang mag-isa. Sa kabila ng pagkakaroon niya ng pinsan at na mga kaibigan, iba pa rin ang nararamdaman niya.

"B-Baby brother, ha?" tanong ko, kahit gulat na gulat pa rin. "Bakit gusto mo ng baby brother, anak?"

Nagkibit-balikat siya, sabay sagot nang medyo pabulong, "Para po may kalaro ako sa bahay, at para po hindi na ako nag-iisa kapag wala po kayo ni Papa."

Mahigpit kong niyakap ang anak ko, at tumingin sa salamin kung saan nagkita ang mga mata namin. Alam kong malalim ang kahilingan niya, pero hindi ganoon kadali para sa amin ni Nix ang magkaanak muli. Mahal ko si Athena, at gagawin ko ang lahat para mapunan ang kulang sa kanya, pero sa oras na ito, ang tanging kaya ko lang gawin ay alagaan siya at ipadama na hindi siya nag-iisa.

"Huwag kang mag-alala, Athena," bulong ko habang hinahaplos ang kanyang buhok. "Kahit wala kang baby brother ngayon, palagi naman kaming nandito ni Papa para sa’yo. At kung gusto mong may kalaro palagi, edi tayo ulit ang maglaro. Di ba, sabi ni papa hindi na siya aalis dahil huli na yun at tapos na rin ang work niya with Tito Dark. Nandito kami ni papa mo, anak, nagmamahal sayo palagi."

Ngumiti siya at tumango, pero may lungkot pa ring nakatago sa kanyang mga mata. Alam kong hindi ko basta-basta mapupunan ang kakulangan na iyon. Napabuntong-hininga ako at tahimik na humiling sa aking puso na sana, sa darating na panahon, mapagbigyan ko ang munting hiling ng aking anak.