C47- Joan

3297 Words

Isang buwan na ang nakalipas at gaya ng madalas kong ginagawa tuwing umaga, naglalakad-lakad ako dito sa beach para ma-refresh ang utak ko. Ayokong magmukmok sa bahay dahil maalala ko lang ang nangyari noong gabi na umalis ako at kung bakit ako narito. Umiiwas at lumayo pansamantala para paghilumin ang masakit na ginawa sa akin ni Linta. Hindi ko man ugali ang umatras sa lahat ng laban kapag may problema dahil nga sanay ako at kaya ko naman i-handle ang sarili ko. Pero noong gabing iyon, ay sobrang nanghihina talaga ako. Hindi ko kinaya dahil hindi ko inaasahan na mangyari pa iyon. Kaya umatras ako at piniling umalis na lang para kalimutan ang lahat kaysa ipaglaban ang kung anuman ang meron sa amin ni Harry. Dahil hindi ako tanga at lalong hindi ako martir para palagpasin iyon. Malinaw n

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD