Chapter 57
Oathsworn
ZIE
Dahan-dahan kong inimulat ang mga mata ko kung saan agad na sumalubong sa akin ang isang mataas at napakagandang ceiling na pamilyar sa akin. Patapak na pagtapak pa lang ng paa ko rito kanina ay mabilis akong nawalan ng malay. Siguro dahil na rin ito sa pagod ng aking katawan at utak.
Malalim na ang gabi at hindi nakabukas ang ilaw ng buong kwarto ngunit naaaninag ko pa rin ang kagandahan nito dahil na rin sa pagpasok ng liwanag ng bilog na buwan sa malalaking bintana mula sa labas. Ilang sandali pa ang lumipas ng mapansin ko na may mainit na kamay na nakahawak sa akin.
Napangiti ako habang pinagmamasdan ang kanyang maikling mala-gintong buhok. Ang bilugan nitong mukha ay mas lalo pang naging maaliwalas dahil na rin sa liwanag ng buwan. Tulog na tulog din iton
