CHAPTER 12
Leonardo POV
Habang naglalakad kami pabalik sa loob ng mansyon, ramdam ko pa rin ang init ng nangyari kanina sa ilalim ng puno ng mangga. Ang mga daliri ko ay hindi mapakali, gustong muling hawakan ang kanyang kamay, ngunit pinigilan ko ang sarili ko. Hindi ito ang tamang oras para ipakita ang nararamdaman ko, lalo na't napakaraming tao sa paligid.
Pagpasok namin, bumalik ang ingay at sigla ng event. Parang walang nagbago, parang walang nangyari. Si Celestina, na nasa tabi ko, ay tila binalikan agad ang kanyang pormal na anyo. Ang kanyang mga mata ay kalmado, ang kanyang mga kilos ay elegante—isang babaeng sanay magdala ng sarili sa harap ng madla.
"Leandro, sumama ka sa akin sandali," bulong niya, at bahagya akong tinapik sa braso.
Sumunod ako sa kanya, at nakita kong luma
