CHAPTER 11
Celestina POV
Pagbalik namin sa loob ng mansyon, agad kong naramdaman ang mainit na pagtanggap ng mga bisita. Ang mga mata nila ay tila nagsasabi ng paghangang hindi ko kailanman hinanap ngunit palaging naroroon. Lumapit ako sa ilang kilalang mukha at nakipagpalitan ng mga kwento.
"Celestina, napaka-elegante mo ngayong gabi," wika ni Tita Amanda, isang matalik na kaibigan ng Mama ko.
"Salamat po, Tita," sagot ko, na sinamahan ng isang ngiti. "Pasensya na po kung bihira akong sumama sa mga ganitong okasyon."
"Ikaw naman, hija," sagot niya. "Alam naming abala ka sa negosyo. Pero tandaan mo, hindi lang trabaho ang buhay."
Tumango na lamang ako, ngunit sa likod ng ngiti ko, hindi ko maiwasang isipin kung totoo nga bang may balance pa sa buhay ko. Sa likod ng lakas na ipinapaki
