CHAPTER 10
Third Person POV
Ang malamlam na liwanag ng buwan ay nagpapaganda sa buong hardin ng pamilya Soriano. Ang hangin ay maligamgam, ngunit may kasamang bahagyang lamig na nagdudulot ng pagka-kirot sa mga balat ng mga dumadaan. Sa kabila ng mga makukulay na ilaw na nagmumula sa mansyon at sa mga tawa ng mga bisita, nararamdaman ni Leandro ang isang kakaibang kalungkutan sa kanyang puso. Hindi siya mapakali. Kaya’t nagdesisyon siyang maglakad-lakad sa hardin, malayo sa ingay at abala ng mga tao sa loob ng bahay.
Habang naglalakad siya sa pagitan ng mga puno ng mangga, nakatagilid na ang buwan sa kalangitan, at ang mga ulap ay nagsimula nang magsanib. Ngunit ang mga mata ni Leandro, hindi maiwasang maghanap ng isang pamilyar na anyo—si Celestina. At doon nga, sa ilalim ng lilim ng m
