CHAPTER 9
CELESTINA POV
Kahit na ang bawat araw ay puno ng trabaho at pagsubok, hindi ko pa rin kayang limutin si Leandro. Hindi ko alam kung anong nangyari sa amin, pero parang ang hirap na niyang hindi makita, hindi makausap. Hindi ko inexpect na magiging ganito ako—madalas na nag-iisip, hindi mapakali, at masyadong aware sa bawat kilos, bawat galak, at bawat pag-aalala ko sa kanya.
Minsan, naiisip ko kung siya rin ba ang nararamdaman ko, o baka ako lang ito na natatangay ng emosyon. Pero tuwing tinitingnan ko siya, tuwing nakikita ko ang mga mata niyang puno ng pangako, alam kong hindi lang ako ang nag-iisa sa lahat ng ito.
Nasa isang business dinner kami ni Leandro. Marami kaming kausap na negosyante at ilang miyembro ng elite society ng Maynila. Ang mga usapan ay karaniwang tungko
