Agad naman akong hinila ni lola pababa. Hindi nalang ako umimik at hinayaan ito.
Hanggang sa makarating kami ni lola rito sa kusina ay tsaka na niya binitawan ang kamay ko at umupo na sa pwesto nito. Tulala lang ako na nakatayo kung saan ako iniwan ni lola habang bakas pa rin sa mukha ko ang pagtataka.
"Apo? Maupo ka na at nang makakain na tayo"tawag pansin ni lola sa akin kung kaya ay bahagya akong nagulat pero agad din naka-adjust at naupo nalang sa pwesto ko. Inihain naman agad ni Lea ang mga pagkain sa harap naming at tahimik lang kaming kumain.
Kung sumpa talaga ang mayroon sa pamilya naming, bakit hindi ko 'to alam? Akala ko ba may pumatay kay tita kung kaya ay ito'y sumakabilang buhay? Mali ba ako? O totoo nga 'yong narinig ko mula kay lolo?
Naalala ko na sabi pa ni lol
