Takip Silip

vi. Pumapanganim

Sa unang sahod, agad bumili ng mga gamit para sa unit si Aurora. Kahit maganda pa rin ang unan nila aypinalitan niya agad. She want to spoiled Mia first. Nagpapasalamat pa rin siya na pinapatuloy niya ito sa unit niya. Ito ang tumanggap sa kanya nang wala siyang mapupuntahan. She bought her food stuck, desserts, beer, and cooked for her. Niyaya niya pa nga ito manood sa sine kaso tumanggi. Kaya ito. Tuwang tuwa ang kaibigan na nakabalot ng kumot habang nanonood ng netflix at kumakain ng extra large potato fries. 

"Masaya ka na?" umaabot hanggang tenga ang ngiti ni Mia sa tanong na 'yun. Natawa naman si Aurora. Parang bata ang kaibigan. 

"Oo naman yes." she was glad. Mia deserved it. Kahit sa pagpasok ay si Mia ang minsan nagbibigay ng baon sa kanya. Aurora appreciated the people who was there for her. Hindi pa nga ito sapat para mabayaran ang lahat nang binigay sa kanya ng kaibigan.

"By the way," poker face na tumingin sa kanya si Mia. Natakot siya sa susunod nasa sabihin nito kahit wala naman dapat katakutan. Doon pa lang alam na may chismis itong lalabas sa bibig niya. She tucked her feet na parang biglang nilamig. 

"What’s meron between you and Elli?" she expected the question but still surprised. 

"Wala?" wala naman talaga. But her body tells otherwise. Naging nerbyos ang tawa niya. S'yempre, hindi naniwala ang kaibigan. Kitang kita ito sa mukha niya. Sa tono pa naman kasi ng pagkakasabi niya. Ang tinis. 

Pero wala naman.... talaga? 

It just Elli visits her [or the cafe itself, the great coffee? the one she mixed?] every morning na pinagtatrabahuhan niya. But! she’s there to work on her story o kung ano mang ginagawa niya sa pulang laptop niya. She calls her sometimes [mga five times a day, morning to wake her up, pagkatapos mag asikaso, tanghali, pag breaktime, and after, ayun lang] to rant, tell about her story, her confusions, her thoughts, and pangangangumusta. Sometimes when she's bored, too. Ayos lang naman kay Aurora. She wants someone to accompany her, too. Tska natutuwa rin ito sa pinagsasabi ni Elli. 

Very, very, very, very, close friend, gano'n. 

S'yempre, parehas sila ng passion. Art. Ibang field nga lang. She gets her and Elli do the same. They have the same interest! Kaya malakas connection. Masaya makakilala ng taong parehas kayo ng gusto. 

Wow. you doesn’t sound guilty right there, Aurora. Pero kasi, wala naman talaga.

"Ay, sus. No cuddles after ha." Nabilaukan siya. Ugh, why does she have to react like this? She can't imagine doing that, mostly, to Elli. 

"Wala namang cuddles or touchy touchy." 

"Ay, sus." sumimangot si Aurora sa reaction ng kaibigan. Numipis ang labi nito dahil sa tinatago nitong tawa. Asar niyang kinuha ang potato fries sa kamay nito. Binatukan siya ni Mia. "Akin 'to e!" 

"Ako bumili n'yan e." she couldn't do anything nung kinuha ulit ni Mia. 

"Nyenyenye." Mia rolled her eyes. Lumayo at inagaw ang kumot. Tumawa sa gilid, "Sus." she scoffed. Humahagikgik sa gilid. 

Pala-isip pa rin kay Aurora simula nung niyaya siya ni Elli. Minsan rin kasi itong binibiro tungkol rito. Kaya hindi niya rin maiwasan mapaisip. She’s nice, to be honest. Hindi mahirap kausapin, siya lang. She’s easily satisfied. And being with a girl is not new to Aurora. She has been with girls before. This is easy for her. And this makes it more interesting for her that it concludes art. For art purposes. For her entertainment. Ilang araw na rin pala siya hindi nakakagala. Now, she missed parties. 

Kinabukasan, nagising siya sa tunog ng phone niya. A call. Hindi na siya nagaalarm dahil ayun nga. Elli calls her every morning. 

"Morning." Elli greeted her with her rusty voice. Umubo pa ito sa kabilang linya, "This is your alarm clock talking," like a robot. She chuckled, "Wake up now, sleepy head." she cringed with the line.

"Good morning. Thanks for calling. Bye." and she ended the line. Sleepy head? Oh. Gods, writers and their fiction characters. Naalala niya yung mga binabasa niyang e-books noon.

Tumayo agad ito para magasikaso papasok sa trabaho. She cooked a breakfast for Mia para sa pagkagising nito ay kakain na lang. Sa cafe na lang siya kakain. Maraming kape nanaman na maiinom niya mamaya. She have to drink a lot of water.

She worked with all smiles sa mga customer. Umaga pero marami-rami na rin ang naroroon. Finals kasi ata sa mga universities. And there is Elli, with her red laptop and eye glasses. Busy sa pagtitipa. Mukhang seryoso. Aurora too was busy serving customers. 

Break time, umupo siya sa harap ni Elli with her mug of water. Elli stopped from working and closed her laptop. Ibinaba nito ang salamin at ngumiti sa kanya. 

"Ayaw mo ba talaga?" bungad sa kanya. Kumunot ang noo ni Aurora. 

"Ang alin?" maang-maangan niya. Elli flashed a goofy smile and looked up like a kid, nagpapacute. 

"Hmm, art purposes." ito nanaman. Lalong kumot ang noo ni Aurora. 

"Why?" she asked. Lagi niya itong sinabi, alam niyang nagbibiro ito pero. 

"What why?" kumunot rin ang noo ni Elli with a sarcastic smile. 

"Just. Why."

"Huh. Why? Why why?" she's exaggerating it. Sinamaan siya ng tingin kaya natawa ito. Mukha itong parrot dahil sa pagpapaulit ulit. 

"Nevermind." Kainis. Lalo naman tumawa ang kasama.

"I want you." Out of sudden. Hindi na siya tumatawa nung sinabi niya. Aurora emotionlessly stared at her. But, she felt something in her chest. Nagulat siguro sa pagseseryoso ni Elli. Pero nawala agad when Elli talks, "Ayun 'yung script rito sa sinusulat ko. What do you feel when I told you I want you? Tell me about it." pumalumbaba pa ito sa harap niya. 

"Nothing. Normal lang." with her dead eyes. Elli was disappointed. Nag-sad face pa ito. 

"I want to feel things. Pakiramdam ko kasi hindi ko nasasabi 'yung tama dapat na maramdaman nung character ko. I'm writing a character who is emotional yet denial about her feelings. Kasi nga di ba, she doesn't want to fall in love with this another character. She doesn't want to fall in love at all. Is it possible to control it? Kapag ayaw mo mahulog, hindi ka mahuhulog?"

"Elli." almost a whispered. She looked at her, nagtataka na tinawag ito. Aurora looked at her eyes, deeply. As if she is searching for something. To the eyes that doesn't feel anything. It was empty. Dead. Kahit na masaya, "I like you." 

And silence. For them.

Elli blinked. Aurora is still staring at her. Straight to her eyes as if she is waiting for her reactions. Elli blinked again, looking for her feelings. 

"Gano'n pakiramdam?" Elli, like an innocent kid. 

"How does it feel?" balik ni Aurora sa kanya. Numipis ang labi ni Elli. Looked at her laptop. 

"Nothing. Normal lang." Aurora shrugged. 

“Hindi ka makakaramdam talaga kung wala kang nararamdaman sa isang tao. It depends on the person you are with. Kahit sabihin ko sa’yo na mahal kita if you don’t feel something towards me, it’s just purely nonsense.” 

“Talaga? Sabihin mo nga.” is she being serious? Sinamaan siya ng tingin ni Aurora. She pouted, “You can learn how to love someone.”

“It depends.” 

“Paano na’tin malalaman kung alin ka sa depends? What if kasama ka sa fifty percent na ‘Yes, it works’ if we will not try?” hopeless. Aurora let out a sigh-ed. Walang mangyayari kung makikipag-argument kay Elli. She knows that she always have something to say. Sumuko na agad siya, “Gets mo ba?” Aurora nodded, unwillingly. Elli tapped, again, on her laptop. Hinarap nito kay Aurora, “Can you read it? Pretty please. Judge me.” nilapit niya ang laptop sa kanya paramabasa niya ito ng maayos. Elli sips on her coffee while she waits for her reaction.

Lahat ng nabasa kong nobela, pelikula, serye na tungkol sa pagmamahal; ang sabi nila masaya sa pakiramdam ang umiibig. 

Pinaniwala ako ng mga kanta na payapa ang pakiramdam magkagusto sa isang tao. Ang mga paru-paro, tila lumulutang sa langit na pakiramdam, ang ngiti bago matulog, ang mga kilig sa simpleng gawain. Ang pait ay may kapalit na saya at sarap. Bata pa lang ako, ayun na ang pinapaniwala sa akin ng mga palabas sa telebisyon. Pero hindi ba’t baliktad yata? Walang ginawa ang mundo kundi utuin ako. Yayakapin ka pagkatapos ay itutulak ka sa bangin. 

Ang pinaka malapit sa iyong puso ay hindi ang prinsipeng sasagip sa’yo sa pagkakatulog, kung hindi ang taong aalalayan ka ng may lason na mansanas sapagka’t alam niyang mahilig ka rito. At hindi ako uto-uto, subalit, gusto ko malasahan ang tamis na dulo pagkatapos kong lunukin ang dulo ng Pancit Canton sweet and spicy flavored.

“Bakit Pancit Canton?” ani ni Aurora. The content is deep but why. Elli shrugged. 

“Ewan ko.” 

Tumawa si Aurora, binalik ang laptop nito sa kanya, “Ang ganda,” ang tanging masasabi niya. Hindi niya talaga alam kung paano sasabihin kung gaano kaganda ang piyesa ni Elli at kung paano niya ito sabihin. Elli nodded, taking her laptop back. Of course, she knows, it’s great. Tumayo si Aurora para bumalik sa trabaho. Pumunta siya sa pantry. Binuksan ang locker niya, at nandoon ang isang pirasong Pancit Canton sweet and spicy. Pinakulan niya ito gamit ang boiler at nilagay sa platito. 

“Ito, Green Macha. Sa table four,” sabay abot ni Kuya Jay ng tray. Bago niya ibigay ang order, inilapag niya muna ang Pancit sa lamesa ni Elli. Nakatitig ito sa platito. 

“Sana malasanan mo ang tamis sa dulo pagkatapos mong lunukin ang natitira kong Pancit Canton sweet and spicy flavored.” and she left Elli who is laughing with rosy cheeks.