Takip Silip

vii. Pumapangpito

"Faster!"

Halos tumirik ang mata ni Aurora sa matinis na sigaw na 'yun ni Mia. It's 6PM, nagmamadali silang mag-ayos. They will attend a house party at ilang oras pa ang byahe mula sa unit hanggang roon. Isama pa na nauubusan ng masasakyan sa lugar nila kapag gabi. Nakatulog siya sa pagod dahil sa pagtatrabaho kaya late na nagising. Sobrang dami ng customers these days. Isama pa na pumapasok siya sa school after niya magtrabaho. Plus finals rin nila. A hell week for Aurora. Kung p'wede lang hindi siya umattend ng party pero kasi. Matagal na siyang niyaya ng host and she promised. Siguro uuwi na lang siya ng maaga, but she knows it to herself na hindi niya magagawa. Kasama pa ang lasinggera na kaibigan na si Mia.

Aurora and her priorities talaga. You only live once! So, why not have fun? Ika niya.

fuck. school works.

She makes her own money now. She doesn't need it at all. Talagang hindi mo kailangan degree to be successful. Diskarte lang. Bakit pa siya magpapakahirap?

Joke. Alam niyang kailangan niya ng diploma. Naaasar lang siya dahil sobrang daming pinapagawa. Stressed.

Pagkalabas ng unit, lumapit si Mia sa isang lalaki. Another new guy. "Ito kasing kasama ko e. Ang kupad kupad." Mia rolled her eyes on Aurora. Tumawa ang lalaki. Aurora looked at him apologetically. Hindi naman kasi sinabi sa kanya na may naghihintay. At sobrang pagod niya kaya sobrang bagal niya kumilos. Hindi sumusunod sa kanya ang katawan niya. 

"It's alright. Kakarating ko lang rin." Sumakay kami sa auto na dala ng lalaki. Wow. Yayamanin nanaman ang nakuha ng kaibigan. Sa harap si Mia s'yempre sumakay at mag-isa siya sa likod. Her body is drained that she doesn't want to talk kaya pumikit na lang ito nagkuwaring tulog para hindi kausapin ng dalawa. Which is effective dahil sumimangot si Mia nang tatanungin sana siya. 

Gusto niya magpahinga pero hindi niya alam kung paano pagkakasyahin sa oras niya ang lahat nang kailangan niyang gawin. Iniisip niya ang school works niya, kung paano niya sisimulan ang essay, at shet, plates. May mga kailangan pa siyang bilhin na art materials. May pera pa naman siya pero kailangan niyang tipirin. Matitipid rin tuloy ang gawa niya. How can she call it art kung gano'n? Pero di bale. Basta may pasa na agad.

All the people sa party was hyper kaya kahit pagod ay nahawa siya. Isama pa ang tama ng alcohol. People are dancing everywhere, watching each other, and laughter. She greeted the birthday boy. Isang bote naman ng beer ang isinagot nito sa kanya. Nagkasya ang dami ng tao sa malaki-laking bahay. She was amazed. May pool pa ito at mga neon lights sa ilalim. 

"Mata Ipalaya?" Isang babae nakakilala sa kanya. She nodded happily. May makakakilala pa rin pala sa kanya kahit madaming tao. Pumalakpak ang tengga nito. 

"Yes!"

"Oh my god. I know someone who is an avid fan of you." She said, lalong napangiti si Aurora. She still ask herself kung paano siya nakikilala ng tao yet alam niyang she's all over. But still. Nananahimik na siya ngayon dahil busy. She couldn't make an art for herself. Ubos na creativity niya. But as people said when she's asking kung bakit nila gusto ang gawa niya they said, 'they mark!'

"Who?" Pagkasabi niya 'nun ay hinila siya ng babae sa table. Hinala niya rin ang isang babae na nakatalikod sa kanila. Long reddish hair but maintaining it's innocent fresh face kahit grudgy ang suot. A big shirt that is two times bigger than her which makes her more.... appealing. 

"It's Mata! Crush mo di ba. This is Elisa." The girl widened her eyes when she saw Aurora. Ibinaba nito ang basong hawak at tinapakpan ang bibig. She's enthusiastic looking back sa babae and kay Aurora. She don't know what to say. She was fangirl-ing over her. 

"Omo." Her quite reaction. Natawa si Aurora due to Elisa cuteness. "Di ko expect, teka." Pinagpapalo ng Elisa 'yung babae na nanghila sa kanya. Then acted normal sa harap ni Aurora. All she can do is laugh. May tama na rin siya ng alcohol.  Slowly it's becoming more blurry in her vision. "Sobrang crush kita! Oh my god. Can I ask you something?"

"Thank you! Yes po?" Elisa smiled bigger.

"Are you gay? Do you like girls? Papatol ka ba sa akin?" Dire-diretsong tanong niya. Natawa pa lalo si Aurora but shock about it. Dire-diretso ba naman kasi ang tanong.

"Hoy, ang tapang?" The girl said and laugh, too. Hinampas siya ni Elisa.

"I'm open to everyone." Aurora simply said with smiles. They both smiled back at each other. You can see the excitement in the eyes of Elisa. Satisfied by her answer. She bite her own lips, hesitating. She wants to say something. And Aurora gets it. She smirked and bottoms up the beer sa baso ni Elisa.

They are both drunk. Everyone is.

And Mia would not search for her if biglang mawala siya sa paligid. Sanay na ang kaibigan. And Aurora is used to the party life. The excitement. Mia trust her enough to take care of herself. Makakauwi at makakauwi siya sa bahay nila.

Kaya.

She's there [again] sa comfort room, pinning someone against the door.

This is not the first time she kissed a girl, she did more. Way way more. As she said, she is open to everyone. She will be pinned or the one who will pin, regardless who it is. Basta gusto niya at gusto siya.

She wants to be honest, her as an artist and being widely known makes her heart at joy. Excited. As if she could get what she wants, anything she have wanted. It was like a drug to her. When people come at her, look at her highly. She's hungry for everything.

It was not Elisa that she kissed sa comfort room, hindi niya kilala. Niyaya lang siya mag-CR and there, it happened.

But Elisa is too asking her if she could go to the comfort room with her. Or go home sa studio niya. Aurora grab her phone to text Mia, and picked both.

Morning, she woke up only wearing the shirt that is two times bigger than Elisa's petite body. Umupo siya at ngumiwi sa sakit ng likod niya. Payapang natutulog ang babae sa tabi niya. While she's there twitching in pain and fresh bruises.

Nakakainis.

Inalis niya ang kumot na nakatakip sa kanya. Her eyes becomes dead when she saw a blood stain. That's not hers! Ata. If that's her, hindi dapat ganyan kadami. So, that's not hers. Isipin niya na lang. Kinapa niya ang mga pasa sa hita niya. Nakangiwi pa rin ang mukha niya. Napakarami. Kulay berde. Halata ang higpit nito at limang daliri. It's the first time she encountered someone na kumakapit sa hita. Sometimes sa likod o sa braso niya.

Tumayo siya kahit hirap. She checked her phone. She saw Mia messages and Elli missed calls. Mga text lang ni Mia ang tinignan niya. She could message Elli na lang mamaya.

'ay sus. ge gorl. ingatzx.' 

2AM na niya narecieved 'yun. Anong oras kaya nakauwi si Mia? She'll check na lang paguwi. Now kailangan niya magmadali. She grabbed her clothes na nakakalat malapit sa pinto. She saw her printed art malapit sa dining table, naka-frame. Hindi niya alam kung anong mararamdaman niya. Will she smile or nevermind. Sinuot niya ang damit niya at iniwan ang t-shirt sa upuan. She left a note malapit rito and wrote her number and ended it with a ' :) '

Elisa was cute and small and that's how Aurora liked it. 

Kahit masakit sa katawan.

She left the studio without saying good bye. Buti na lang at malapit lang ito sa school kaya hindi hassle for her. She's familiar with the place, too. May kaklase siyang nakatira malapit. Nalipat ng night ang shift niya sa coffee shop kaya she can go to school sa umaga without sacrificing. Ang problema lang talaga ay paano niya gagawin ang mga gawain. 

The guard didn't mind her not wearing her uniform pagkapasok kaya tumingin sa kanya ang mga ibang estudyante. Patago siyang napangiti dahil she won't be hassled dahil sa uniform. She wrote a letter before pa sa administrator that there are times na she couldn't wear a uniform dahil working student niya. She has an extra uniform sa locker at sabing doon na lang magpalit. Sadyang natatawa lang siya pagkatinitignan siya ng mga estudyante na hindi pinapasok dahil hindi nakauniform.

Mayabang.

Pumunta siya ng locker niya and get her spare uniform. But she saw her brother sa bench. Masama ang titig sa kanya. Nag-iba ang reaksyon ni Aurora. Namutla. Before she could even ignore him sumigaw na ito.

"A!" It was a good thing na may mga klase ang mga estudanyte—and also not. She's terrified. To be alone with a member of her family is never a good thing. She wants to scream for help. Binilisan niya ang lakad pero nahabol siya nito. Hinila nito ang braso niya at pahagis na pinaupo sa upuan.  "Saan ka namamalagi?"

Fuck. f**k.

She want to cry. So bad. Yung likod niya. Ang masakit ang katawan niya. Bumalik lahat ng pagod niya sa katawan. Tumiriple pa ang bigat nito.

Bakit nanaman?

There a big question in Aurora's head kung bakit siya binibigyan ng ganito ng mundo. Sa lahat ng tao. Does she really want the pain or she just want to be get used to it? She couldn't get away from it. No matter how hard she avoided it. Hinding hindi siya masasanay. 

Why? why.