THE RUTHLESS HUSBAND

"Cheersss!" sigaw namin at ininom ang alak habang nagsasayaw. "Happy birthday Penelope grabe 25 kana wala ka paring boyfriend palibasa puro ka lang landi eh" biro ko mag best friend kami simula high school kaya kilalang kilala na namin ang isa't isa. "tumigil ka nga Charlotte kala mo naman ikaw meron" parehas naman kaming natawa ilang minuto ang lumipas ng kalabitin ako ni Penelope "Oh my god girl diba si Dark yan anong ginagawa niyan dito mamaya may gawin na naman sa'yo yan" takot na sabi nito Si Dark Buanaventura anak ito ng mayor dito saamin. malaki ang kasalan nito saakin noong nasa kolehiyo kami ay muntik na nito akong gahasahin kaya ganun na lang ang galit ko ng malamang nakalaya ito. Hindi sa pag mamayabang kahit pa mayor ang tatay nito ay kaya silang pabagsakin ni daddy. Hindi iyon gawain ni daddy pero dahil sa ginawa saakin ng gagong si Dark kaya gusto mangyari iyon ni Daddy sakanila. pero nakiusap saakin ang Mayor na kapag lumapit pa ang kaniyang anak saakin ay ito na mismo ang magpapakulong rito dahil ayaw korin ng gulo ay pumayag ako. Lumipas ang tatlong taon ay ngayon nakita ko naman ito. ang nabalitaan ko kasi noon ay pinapunta ito ng ibang bansa kasama ang ina. "May usapan kami ng mayor na hindi pwede lumapit saakin yan kahit wala siyang gagawin ay bawal parin dahil nangako saakin si mayor na kapag ginawa iyon ni Dark ay siya mismo ang magpapakulong sa kaniyang sariling anak" "tama yon, dapat nga hindi na 'yan pinalaya pa tignan mo nga ang itsura mukang demonyo nakakatakot, sa lahat ba namang ma o-obsessed sayo ay siya pa" Biglang tumunog ang aking telepono tumatawag pala ang mommy. "hello mom?"... "ok po sige pauwi na ako" "Bakit daw gising pa si tita ng ganitong oras?" "Aalis sila ni dad papuntang france may konting problema ang kompanya doon kaya mauuna na muna ako pasensya halos kakadating ko lang ay umalis rin agad ako" "ok lang 'yon ano kaba tsaka may next time pa naman eh! need ka ngayon ni tita kaya sige na maiingat ka... Ay wait magpasama ka pala papalabas sa mga bouncer alam mo naman nandiyan lang sa paligid si Dark" sabi ni Penelope "Don't worry hindi na yan susubok pang lumapit saakin dahil hindi niya alam ay minamanman siya ng mga body guards ng kaniyang tatay" "ano kaba tatlong taon na ang nakakalipas pano ka naman nakakasiguro na hanggang ngayon ay gagawin parin iyon ng tatay niya" Sasagot sana ako ng tumunog ulit ang aking telepono "sige na... wag kanang magaalala kaya ko ang sarili ko sige bye" nagbeso kami bago ako umalis. Habang naglalakad ako sa malawak na parking lot ay parang may sumusunod saakin kaya agad kong kinuha sa bag ang aking pang self defense kapag na espreyan ko sila nito ay segundo lang ay makakatulog na sila at nagpatuloy na ako1 sa paglalakad. Napansin ko namang sa bandang pwesto ng kotse ko ay madalim. Hahakbang na ako ng biglang may humawak sa magkabila kong braso. "sino kayo anong ginagawa niyo binatawan niyo ako tulonggg...." sigaw ko. Hindi ko magamit ang spray dahil mahigpit nilang hawak ang aking mga braso at mukang malalaki rin silang tao. Nanlaki ang aking mata ng makitang may nilabas ang lalaking nasa kanan ko na isang syringe. "anong gagawin mo huh... Ahhhhhhh tulongggg" halos maputol ang aking ugat sa sobrang lakas ng aking pagsigaw "punyeta ka tumahimik ka kung hindi ay ituturok ko saiyo to" sabi ng lalaki na may hawak ng syringe "tangina ka iturok mo na, diba sabi ni boss ay kapag pumalag tuturukan natin kaya bilisan mo na." Walang sabi sabi at basta na lang ako nitong tinurukan. "ahhhhh.." sigaw ko. masakit pati ang pagdaloy ng gamot sa aking braso ay talagang masakit. "hoy binatawan niyo siya" rinig kong may tumatakbo papalapit saamin nakakaramdam na ako ng panghihina. Hahatakin na sana ako ng lalake ay naabutan ito ng mga boucer. Ilang saglit ay nakatakas ang dalawang lalake naiwan naman ang isang bouncer at tinulungan akong tumayo "ayos lang poba kayo mam Charlotte" tumango lang ako "sige u-uwi na ako h-huwag mo na lang sabihin kay Penelope ang nangyari ako na lang ang magpapaliwanag sakanya." tumango lang ito at iniwan kona para puntahan ang kotse at ng makauwi na. Habang nasa byahe ay nagsisimula na akong mahilo alam kong dahil ito sa gamot kaya binilisan ko ng makauwi ng bahay Ngunit sadyang malakas ang tinurok nilang gamot dahil bumabagsak na ang talukap ng aking mata at parang nangangalay ang aking mga braso "ughhh" hinga kong malalim pilit kong nilalabanan ang aking pagkahilo at pagpikit ng mata tumingala ako habang nagpapaandar ng kotse binilisan ko ang takbo dahil gusto ko ng makauwi pagharap ko ay ganun na lang ang panlalaki ng aking mata ng makitang may babaeng sa harapan ng kotse at alam kong huli na ang lahat dahilmababangga ko ito at dahil narin nanghihina ang buo kong katawan kaya hindi kona maapakan pa ang preno at nangyari na nga.... Toooooooootttttt.......boggghhhhss Tulala lang ako.. Nasagasaan ko ito nanginginig ang aking pakiramdam hindi ko alam kung ano ang una kong gagawin tuloy tuloy lang ang pag agos ng aking nga luha sinubukan kong ilibot ang paligid walang katao tao pwedeng pwede akong tumakas Ano bang nasaisip mo, huwag mong gagawin. Tulungan mo siya para akong mababaliw kinakausap ako ng utak ko na. Nanginginig man at nanghihina ay sinubukan kong bumaba at lapitan ang babae. Para akong lasing kung maglakad pero kahit ganun ay pilit ko itong lapitan. Nanlamig ako ng makita puro dugo ang mukha nito. "mi-miss gi-s-sing" nanginginig kong hinawakan ito. Jusko ano ang nagawa ko. Tuloy tuloy ang aking hagulgol dahil sa aking nagawa naka Patay ako.... At dahil sa halo halong naramdan ay nandilim na ang aking paningin.... ~••~••~••~••~••~••~••~••~••~ DISCLAIMER : This is a work of fiction. Names characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. THIS story contains mature and themes that are not suitable for very young audiences, below 18 years old. READ AT YOUR OWN RISK. All Rights Reserved. No part of this story may be produced, distributed, or transmitted in any form or any by means, without the prior permission of the author. PLAGIARISM IS A CRIME!