Chapter 40
Wala ako sa sarili ng umuwi ako ng bahay namin. Di ako makausap ni mama at ate ng matino, di talaga ako makapaniwala sa ngyari sa resorts na yun, ilang araw na din akong di pumasok at nakakulong lang sa kwarto. Pati mga anak ko di ko maasikaso. Nagmumukmok, umiiyak yun lang ang tanging ginagawa ko.
Diko maintinduhan ang aking sarili gusto ko siyang makita noon, yan ang lagi kong dinadasal sa panginoon na sana bumalik na siya sa amin. Pero bakit ngayon ayaw ko naman na siyang makita at kinamumuhian ko na siya.
"Ano ba talaga April ang arte mo, dapat masaya ka kasi bumalik siyang buhay,
Aaahhhh bwisit ka talagang tao ka papatayin kita pagnagpakita ka sa akin ulit, sabi mo dimo kayang mawala kami sa buhay mo. Bakit ngayon di ka pa nagpapakita sa amin, dimo na kami mahal pina
