Emma’s Point of View
Nanginginig ang aking mga paa, at halos hindi ko ito maigalaw dahil sa sobrang takot. Nasa harap ako ng aming bahay ngayon, matapos ang ginawa kong pagwawala sa loob ng kotse kanina ay nadala pa rin nila ako sa aming bahay. Hindi ko alam ang mga mangyayari kapag pumasok ako sa bahay na ito ngayon. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin. Iniisip ko si Juna ngayon at ang kaniyang kalagayan pero natatakot din ako para sa sarili ko. Ang galit ni dad kanina, nakita ko na iyon at ayaw ko na uling makita iyon. Kaya sa una palang ay nagpatali na lang ako sa tanikalang ikinakabit nila sa akin. Hindi na muli ako nagrebelde matapos ko makita ang galit na iyon at nangako ako sa sarili ko na hindi ko na muli siyang susuwayin.
Nakaramdam ako ng mahinang tulak sa aking likur
