Mabilis pumasok sa loob ng mansyon si sander at umakyat ng kwarto niya kinuha ang charger upang kargahan ang nalobat nitong phone kanina. Naka upo s'yang nakatutok sa laptop, nag email s'ya kay mang june dahil kailangan n'ya ito bukas. Ilang minuto ang nakalipas narinig n'yang may parating na sasakyan nag madaling bumaba at lumabas ng bahay agad niyang sinalubong si migs at ang kasama nito. Lumabas ang mga ito sasakyan ng makita s'ya agad nag madaling lumapit ito sa kanya at iba pang kasama nito.
"Boss?" Sabay nilang usal sa kanya at sabay yumuko ang mga ito at tumango lamang s'ya.
"Boss is there something wrong?" Kinakabahang tanong sa kanya ni migs.
"About max, come come with me." Humakbang na s'ya bigla itong huminto at humarap sa kanila nag tatakang tumingin lamang ang mga ito.
"And you reynan." Tukoy nito sa head security ng mansyon ng tumingin s'ya dito.
"Gisingin mu ang iba pang mga bantay at mag ronda kayo, simula ngayon mag higpit tayo sa pag babantay at kung kinakailangan mag dagdag tayo ng security ay gagawin natin!. Is that clear?!." Pag mando niya dito at sa iba pang naroon na tahimik nakikinig sa kanila.
"Yes boss!" Maagap nilang tugon rito at mabilis s'yang humakbang patungo sa loob ng mansyon kasunod nito si migs.
Tuluyan na sila naka pasok sa private office n'ya. Maagap umupo s'ya sa table habang nakatayo sa harap si migs.
"Mag handa ka, after thirty minutes tsaka tayo kikilos." Napahilamos ito sa mukha at umikot ang swivel chair nito at tuluyang naka talikod ito kay max alam nitong may kakaiba talagang ngyari simula kanina at kasalanan niyang hindi naayos ang security.
"I'm sorry boss, hindi ko naman akalain ng mangyari ng uma___" tinaas ni sander ang kamay n'ya na nakatalikod dito patunay na tumigil na sa pag paliwanag.
" i know migs, suit your self and don't nervous!" Madiin n'yang salita dito ramdam niya ang pag ka tense nito na nakatayo parin ito.
"About the girl nasa itaas na s'ya ginagamot ni manang at hanggang ngayon wala paring malay." Usal niya kasabay ng pag lalim ng hininga di alintana nitong dito na ito sa mansyon. Alam n'ya ang mang yayari bukas.
"Pumunta ka roon sa HQ at alam muna ang gagawin mo." Sabay tunayo s'ya at lalabas ng office.
"Yes boss!"
Umakyat s'ya sa kwarto at nag shower pagkatapos ginamot ang sarili niya at nilagyan ng band aid.
Ilang minuto tinungo nito ang kwarto ng dalaga.
Maingat niyang pinihit ang seradura ng pinto upang hindi mag likha ng ingay nakita n'ya si manang na naka yubyob itong natutulog sa sofa. Dahan-dahan niyang hinakbang palapit sa dalaga at maingat na umupo sa bakanteng kama sa gilid nito. Maagap n'yang tinitigan ang maamo nitong mukha natutulog di wari'y nito ang sinapit kanina.
May kaunting kulot na buhok ang nakalihis sa pisngi nito, may mahabang pilantik sa mata nito, matangos na ilong at tamang tama sa bilugan na maliit nitong mukha. Lalong tumingkad ang kagandahan nito sa kaputian na ngayon medyo mamula-mula katulad ng labi nito. Banayad niyang nilapat ang kamay sa noo at pinalandas niya pababa sa labi nito, kumibot ang ilalim niyang labi at nasilayan ito ng malapitan. Gumalaw ang dalaga kaya't inalis agad niya kamay. Naka yuko siya dito at ramdam nito ang pananakit ng katawan n'ya.
"I'm sorry, hindi kita nailigtas ng mas maaga sana hindi ito ngyari sayo. I am sorry na dumanas ka ng paghihirap,pinag sisihan kung..." Hindi na niya na ituloy ang muling sasabihin na mahinang sambit nito. Muli s'yang tumingin dito at tumayo upang lisanin ang kwarto.
Maingat niyang pinihit ang pinto at bago lumabas sumulyap s'ya muli dito. Huminto s'ya sa labas ng kwarto at nailagay ang kamay nito sa mukha at huminga ng malalim upang kumalma ang kanyang dibdib. Nasisiyahan s'ya ngunit alam niya sa sarili na hindi muna ito mag padaig dahil may problema silang kinakaharap sa ngayon lalo na ang kaligtasan nito.
Bago sila umuwi ng pinas may nakapag bigay sa kanya ng impormasyon kaya nagulat s'ya ng hindi inaasahan at matagal nila itong inaasam ang pag kakataon. Kaya siguro pinauwi s'ya ni uncle jaime, nag tataka siya kung sino itong nag padala sa kanya ng mensahe't wala dapat maka alam at hindi naman ito si uncle at busy ito roon sa france sa pag alaga ng pamangkin at negosyo ng pamilya. Lalo't dito rin niya iniwan ang organisasyon pansamantala. Sabi nitong mag pahinga muna s'ya rito sa pinas at isa na dito ang plano na natagpuan na nga niya ngayon.
Nabulabog ang pag iisip ni sander ng may mabilis na humahangos sa harap niya si migs ito't nagulat pa siya.
"What the?!" Mariin niyang usal dito.
"Boss mag madali ka may ipapakita ako sayo sa head quarters." Sambit nitong hinihingal pa tinakbo ba naman ang hagdan. Napa kunot noo siya sa harap nito't nag madaling tinungo ang HQ paroon kasunod niya si migs.
Pag labas ng bahay nabungaran n'ya ang mga tauhan na naka bantay sa paligid.
Mabilis nilang tinahak ang HQ. Inuhan siya ni migs na tinungo ang desk at malaking screen sa harap nila. Monitoring kuha ng mga CCTV camera's sa buong mansyon kaht sa labas nito. Naka tutok sa computer desk si migs at may hinahanap ito.
"Boss panuorin mo!" Tukoy nito sa malaking screen lumabas ang isang record mula pa ito kalayuan sa labas ng gate ng mansyon. Napa kunot noo siyang pinapanuod, kuha ito kaninang hapon bago umalis s'ya ng mansyon patungo sa business meeting. Base sa record makikita mong may kotseng naka park sa ilalim ng puno't nakatago at medyo malabo nga lang ang kuha dahil nahagip lang ito ng camera mukhang may nag mamasid sa kanila.
"Zoom in migs!" Sinunod nito ang utos ngunit, "Hindi na kaya boss lalong malabo at hindi natin makikita ang halos hitsura ng kotse kahit ang tao na nasa loob nito."
Dahil sa sobrang layo siguro sa camera ito.
"Yan lang boss ang nakita ko, bawat record mula pa kanina." Bumuntong hininga s'yang naka titig sa screen tahimik siyang nakikinig dito. Ilang minuto ang lumipas bago s'ya umimik, tila nag iisip.
"I will do it later to review the records. Mag handa ka, aalis tayo." Sabi niyang tumingin sa malaking wall clock.
"Yes boss!" Maagap nitong sagot sa kanya't tumalikod na s'ya't tinungo ang kwarto sumalampak s'yang humiga sandali upang kalmahin ang sarili n'ya dahil sa sunod-sunod na pangyayari ang sumalabong sa kamya simula ng maka uwi sila dito sa pinas.
Ilang sandali tiningnan n'ya ang phone at binuksan ito agad siyang may tinawagan lumiwanag ang mukha nito ng mag ring ang sa kabilang linya at hindi niya namamalayan mag umaga na pala ng mapatingin sa orasan niya sa table.
"Mang june?, Where the hell have you been?!" Bulyaw agad nito.
"Sir, napa trouble ang mga tauhan mo sa daan, mabuti nalang nadatnan ko ang dalawa may mga bugbog at ganun din ang iba nilang kasama at may mga kalalakihan na muntikan silang mapurnada. Narito sila sir sa bahay at ginagamot." Ulat nito sa kanya.
"Thank you mang june. Ipapasundo ko na lamang sila at sumama kana rin parito." Nang kumalma na s'ya.
"Sige sir." At pinutol na n'ya ang tawag dito.
***
Matagal tinitigan ni jaime ang pamangkin niyang nakasandal sa head board at mataman rin itong nakatitig sa kanya at kinikilatis. Tila nakipag kompetinsya s'ya sa isang paligsahan sa loob ng kwarto nito.
Simula ng magising ito two words lang ang lumabas sa bibig nito't matapos suriin namin kahit tanungin hindi ito sumasagot. Naging mailap ito at ayaw papahawak kanino man, nag patalo s'yang makipag titigan dito.
"Alright__"
"W-who a-are ___"
Sabay pa silang nag salita kahit pilit nitong mag tanong sa kanya at medyo mahirapan pa. Kaya inunahan na n'ya ito.
"Okay you talk to first, go ahead."
"W-who are you?"
Matalim na tumitig ito sa kanya.
Kaya napa buntong hininga s'ya. Sigurado siyang mahirapan mag paliwanag dito, tansya niya may temporary amnesia ito dahil sa trahedyang nangyari. Mabuti nalang hightect na sa panahon ngayon at maagap n'ya itong inalagaan kahit tulog ito sa mahabang taon. Talagang masusi niya itong sinuri kada taon upang hindi mahirapan kapag nagising ito. Sa mahal ng mga gamot,
gamit at bilyon ang ginastos upang panatilihing maayos ang lagay nito. Hindi katulad sa iba kapag na comatose hirap mag salita at paralyze pa. Pero ngayon mahaba-habang paliwanag ito at tungkol sa pamilya nila. Bumuntong hininga sa kanyang mga naisip.
"I am your uncle jaime gael, kapatid ko ang mommy n'yo na si madelyn gael cole and you are my nephew."
Tumaas lang ang kilay nito sa kanyang sinabi and then after one minute mag sisimula sana s'yang mag salita ng hindi inaasahang sagot nito sa kanya ang ikinanganga niya.....
"I k-know."
His jaw droped at laglag ang balikat ng matamang nakatingin sa pamangkin nito. Akala n'ya mahaba-habang seremonya ang gagawin dito na paliwanag.