THE HEIRESS BRIDE (Ongoing)

KABANATA 12 the contract

Naka yubyob si sander, nagising ito sa pagkaidlip sa gilid nito ng kama ng dalaga tiningnan n'ya ang oras sa mesang naroon wala pang isang oras ang tulog n'ya habang hinihintay ang pag gising nito.

Dumako ang paningin nito sa dalaga napaka himbing ito kung matulog, nakakaakit pagmasdan. Inangat nito ang kamay marahang hinagod ng daliri mula sa ilong at mukha ng dalaga. Napahinto si sander sa ginagawa ng biglang dumilat ang mga mata ng dalaga. Napaatras ito ng kaunti sa gulat, kumunot noo lang nakatingin ang dalaga rito, ng sa huwisyo na ito't naalarmang bumangon at sumigaw ito.

"A-aaaah!" napa ayos ng upo si nanan. Tumingin sa paligid magara ang silid ng kinaroonan nila at sinuyod ng maayos ang sarli at nakitang iba ang suot, may mga band aid s'ya sa braso at muling tumingin sa estrangherong nasa harap niya.

"Aaaaah! s-sino ka?!" Medyo garalgal na tanong n'ya ng maalala ang ngyari kagabi ng nasusunog ang tirahan nila na pinag hirapan ng tita n'ya at may estranghero kagabi sa harap n'ya ng humingi s'ya ng saklolo dito.

Maatim niyang sinuri't tinitigan habang paatras ng upo sa headboard ng kama at tumama ang likod n'ya.

"Sino ka?! bakit ako narito?! ikaw ba ang taong yon kagabi upang iligtas ako?!." Nakita niyang tinakpan ang dalawang tenga nito.

Sunod-sunod na tanong kay sander habang hinihingal itong nakatingin dito.

"Woaah! Sandali pwede bang isa-isa lang na tanong? Pwede bang hinaan mo lang at ayaw ko sa lahat ako ang tinataasan ng boses?!" Bulyaw rin nito at umalingawngaw sa buong kwarto ang boses ng estranghero. Tinaasan niya ng kilay at maatim itong tinitigan ng kasuklam-suklam.

"At bakit?! Wala akong pakialam___"

Lumapit ito sakanya at nang gigil natinakpan ang kanyang bibig.

"Pinaka ayaw ko sa lahat ang maingay na katulad mo!."

"S-sabing b-bitawan mo a-ako!" sambit n'yang halos hindi maintindihan ang boses na lumalabas sa bibig at

dahil takip parin ng lalaking ito.

Napalingon sila pareho ng may kumatok ng dalawang beses at bumukas ang pinto iniluwal roon ang isang matandang babae.

"I-iho?" Nagulat ito sa nadatnan ng dumako ang paningin sa kanilang dalawa at tumikhim muna ito bago ulit mag salita.

"Yes, manang?"

Nakatingin ito sakanilang posisyon,

"A-ahmm, iho akala ko natutulog pa kayo?" Kumunot ang noo n'ya sa tanong nito sa lalaki.

Muling nag salita ito.

"Iho narito na si attorney june santos, at nasa labas ang dalawa at ibang kasama nila."

May biglang pumasok isa ring matandang lalaki. Nakakuha s'ya ng pag kakataon.

Biglang kumawala s'ya ng malakas at yumuko dito ng mabilisang lumihis at umatras s'ya sa lalaki. Napatanga ito sa hindi n'ya inaasahang ganun kabilis na nakaalis dito. Tumaas ang dalawang kilay nito sa kanyang ginawa at bumuntong hininga itong tinaas ang dalawang kamay patunay na suko na ito.

Humalukipkip na tinitigan ito at nilibot ang paningin sa paligid at dumakong tumingin s'ya sa dalawang matanda na kasama nila sa kwarto.

"Sir?"

"Just wait mang june, mamaya tayo mag uusap at ngayon dalawa kayo ni manang ang unang maging saksi sa aking anunsyo." usal nito sa dalawa.

Nag tatakang tumingin s'ya dito sa lalaking kaharap n'ya at tumatambol ang kanyang dibdib na hindi niya maipaliwanag.

"Miss abuerde, makinig ka sa 'kin kung pwede maging handa ka sa aking sasabihin!."

kinakabahang hindi s'ya makapag hintay ng ilang segundo pa. Para kasing sasabog na ang dibdib sa tensyon dito sa loob ng kwarto.

"Ako si sander abilla at narito ka sa mansyon ko. Tama ka, ako nga yong tao kagabi sa harapan mo sa nasusunog n'yong tirahan at nag makaawang humingi ka ng tulong sa oras na iyon.."

Nag tataka s'yang bakit nga ba naroon ito kagabi? at maigi s'yang tinitigan nito at nakiramdam sa sa kanyang emosyon.

"Bakit ako naroon? Alam kung nag tataka ka? Kahit alam mong walang nangahas sa iyo upang iligtas ka, nadatnan kitang halos mawalan ng hininga at walang taong nag atubiling iligtas ka roon. Pero ako kaya kung ibuwis ang buhay ko kapalit ng kaligtasan mo!. Dahi___"

"Deretsahan mu ako ng isang paliwanag at ayaw ko ng maraming salita!" Sigaw n'ya dito. niyang ikinuyom ang kanyang palad at ngumisi siya dito.

Nakita n'yang kumuyom ang kamao nito na tila nag titimpi sakanya. Napalunok s'ya ng laway.

"Talaga lang ba? Gusto mo walang paligoy-ligoy wala ng satsat at marahang pag papaliwanag? I paano kung sabihin ko ngayon na ang pakay ko saiyo! At sabihing ngayon rin ay pakasalan mo ako, papayag ka ba?!"

Para s'yang itinulos sa kinatayuan n'ya at napa atras sandali at pilit pinapasok sa kanyang isipan ang bawat sinabi nito. Tuluyang nangatog ang tuhod n'ya.

"So what now?! I'm doing this for your sake?! kailangan kung ipaliwanag sayo ng maayos ang totoo mong buhay na dapat tanggapin mo!.

And please listen to me this time?!." Halos na namumula na ito sa galit at pilit ipaintindi sakanya ang lahat.

"I know this is hard for you na tanggapin ang lahat. Ikaw si gemmy vane cole anak ng mag asawang senior adam cole at lady madelyn gael cole."

Napasinghap ang dalawang matanda na tahimik itong nakikinig sakanila.

Umiiling s'ya dito, "H-hindi totoo yan."

"Ikaw ang matagal ng nawawala at hinahanap namin eight years ago. Ikaw ang bunsong anak ng mga cole at may kapatid kang na comatose sa mahabang taon simula sa trahedyang ngyari sa ating pamilya!." palawinag nito.

Hindi na kaya ni nanan mapakinggan ang paliwanag nito halos itakip ang dalawang kamay sa tenga niya.

"N-no!" usal niya at nag babadyang lumuha na ang kanyang mata dahil sa tensyong pinapaliwanag sakanya.

At hindo ma proseso ang lahat sa kanyang utak at nanlamig ang kanyang mga palad.

Narinig niyang may humihikbi ang isang matandang babae. Nakiramdam lang ang lalakiat nag tang kang humakbang palapit sa akin ngunit agad s'yang umatras at hindi n'ya matanggap na ganun kadali.

Ilang segundo ang lumipas muling nag salita ito.

"Yes! That is true! Pinangyarihang trahedya sa isang cruise ship pag mamay ari ng pamilya n'yo!. Alam mo ang masakit?! Dahil sa isang pag titipon at pag diriwang ng pamilya n'yo nawalan kami ng magulang. At higit sa lahat ang responsibilidad na naka atang sa buong pagkatao ko ang iniwan ng magulang mo dahil sa kontratang iniwan sa 'kin nito, kahit ang nag iisang kapatid na natira sa buhay ko hindi ko maasikaso! Gayon pa man may utang na loob ako sa taong tumulong sa 'kin at hindi ako yong tipong umaatras at talikuran sa responsibilidad para sa pamilya." Linyahang sunod-sunod na sambit nito.

"Manang pakuha sa mesa ang envelop na nakapatong roon sa kwarto ko." Tumangong sumunod ito.

Talagang pinag handaan nila! ang araw na ito? Hindi niya alam kung maniniwala ba siya dito sa sinasabi sakanya halos muntik s yang mapaluhod dahil kanina pa ito nangangatog sa tensyon. Nang marinig niyang may kapatid raw siyang comatose parang pinipiga ang kanyang dibdib at malapit ng hindi mag normal ang kanyang heartbeat kaya napahawak s'ya dito sa sakit. Hindi s'ya sang ayon sa gusto nilang mangyari at nahihirapang intindihin ang lahat lalo't hindi niya kilala ang tinutukoy na magulang raw niya.

Maya-maya muling pumasok ang matandang babae at may dala ito.

"Manang ibigay mu kay mang june upang lagdaan niya ito patunay may abogado tayong saksi at legal ito." Tumingin ito sakanya sinalubong n'ya ito ng matalim na tingin.

"Sir okay na." Tumangong kinuha ni sander dito sa matanda at inabot sakanya.

"Read it!" Utos nito. Agad n'yang kinuha ito at nanginginig ang kamay ng basahin ang bawat papel at isa-isang nahulog sa sahig.

Nakita niya ang kontratang may lagda ng magulang raw n'ya na tinutukoy nito at ibang witness. At DNA test. Tumatambol ang kanyang dibdib at nanunuyo na ang kalamnan niya at tumingin siya dito sa lalaking pakasalan niya sa takdang oras na nakalagay roon. Dinampot niya muli ang mga papel at envelop ng hinarap n'ya ito.

"N-noo!! hindi ako makakapayag na mag pakasal sa isang estrangherong katulad mo! higit sa lahat hindi kita kilala! Ako si nanan abuerde! hindi ako yong taong sinasabi ninyo at hindi ako naniniwala dito!." Nagulat ito sa ginawa n'ya at hindi ito siguro inaasahan. ang pag tapon ng mga papel at envelop sa mukha nito. Nanggagalaiting itong tinitigan at napakuyom ito ng kamao, nanlilisik ang mga mata kung tinapunan s'ya.

Nagulat si manang josie sa inakto ng dalaga sa amo nila at nakikitang nagagalit na ito. Alam niyang masama itong magalit at may kaparusahang kapalit mula dito.

"I-iho hinatayin nating kumalma muna ang dalaga at unti-unting ipa-intindi sa kanya ang lahat." Kinakabahang paliwanang nito dito.

Matalim na lumingon si nanan dito.

"Hindi nga ako maniniwala! hindi rin ako yong taong hinahanap n'yo eight years ago!."

Sabay tumakbo siya palabas at maka kita ng pagkakataong makalabas ng kwarto. Hinihingal siyang luminga at tinahak ang daan at kinakabahang bumaba ng hagdan malamig sa paa at namangha s'ya sa lawak ng bahay.

Hagdan palang magara na kahit sala, sa lawak nito't nag kintaban ang mga gamit at sahig. Mabilis na nakalabas s'ya ng bahay narinig pa niya ang estrangherong lalaki't tinawag pangalan n'ya kasunod nito ang dalawang matanda.

"Miss abuerde?! Hindi pa tayo tapos!" Tawag nito sakanya at ng lingunin n'ya ito kasama ang dalawang matanda.

"Iho, huminahon ka lamang! huwag mong biglain ang dalaga nahihirapan lamang s'ya na tanggapin ang lahat. Unawain mo lamang sa bandang huli matatanggap niya ito!."

"pigilan ninyo ang babaeng yan?!!"

Narining niyang sigaw ito at nanlamig ang buong niyang pag katao.