Chapter 26: Pity
"Oh, my." Napahawak ako sa ulo ko na parang minamartilyo.
My phone kept on ringing from wherever the hell it was. Nagpagulong-gulong ako sa kama habang sapo pa rin ang ulo. Saka lang ako napadilat nang malaglag ako sa sahig. Oh, dear. Kung kanina ay ulo lang ang masakit, ngayon ay tila buong katawan na.
Tumigil ang tunog ng phone ko pero wala pang tatlong segundo nang tumunog ulit iyon. Sa pagkakaalam ko ay Linggo ngayon. It should be my rest day. Siguradong si Ade na naman ito.
"Nasaan na ba 'yon..."
Sumampa ako sa kama at gumapang patungo sa kabilang gilid. I have opened only my one eye as I tried to reach for my phone on the night table. I slumped again on the bed and answered the call without looking at the caller's name.
"Hello, Ade," I greeted hoarsely.
"Sav
