NAAMPAT na ni Khloe ang kanyang mga luha nang kumatok sa pinto si Zantiago. Kaagad na nagsalubong ang mga kilay nito nang masilayan ang mukha niya. Nahihiyang nag-iwas siya ng tingin. Paglabas ng banyo ay napabulalas na naman siya ng iyak dahil natantong wala siyang magandang bestidang dala. Ang totoo ay wala na siyang pag-aaring bestida.
“Wala akong magandang damit, pasensiya ka na,” bulong niya. She could not even dress up for him.
Sinapo ng mga kamay ni Zantiago ang kanyang mga pisngi at pilit na pinaharap dito. “Have you been crying?” Bakas ang pag-aalala sa mga mata.
Umiling si Khloe kahit alam niyang halatang-halata pa rin ang pamumula at pamamaga ng kanyang mga mata. Kung marunong lang sana siyang maglagay ng makeup upang maitago ang lahat ng bakas ng pag-iyak.
Banayad siyang ip
