Kabanata 45

1643 Words

Mas naunang naglakad sa akin ang kawal na tumawag sa akin kanina. Naiwan niya ako sa paglalakad dahil ang bilis niya. Hindi rin naman siya lumilingon sa akin. Wala naman siyang pakialam sa akin kung mahuli man ako o hindi. Noong nawala na siya sa aking paningin ay hindi na ako nagtangka pa na bilisan ang paglalakad. Makakarating din naman ako sa pupuntahan. Napangiwi na lang ako habang nararamdam ko ang pangangalos ng aking katawan dahil sa pagod kagabi. Hanggang ngayon ay hindi pa rin maalis ang pagod ko. Hating gabi na rin kasi kami nakatapos sa aming trabaho. Pasikat na rin ang araw noong nakauwi kami ni Ginoong Padraig. Isang oras lang ang aming itinulog. Ngayon ay aalis na naman. Maglalakad na naman ako nang sobrang layo. Kung hindi ko man kakayanin ang pagod ay bahala na kung mahima

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD