Kabanata 67
Isang linggo pa ang lumipas at dumating na rin si Prinsesa Zemira galing sa Oxir. Nakarating na sa amin ang balita noong isang araw na kailangan namin siyang salubungin sa tarangkahan ng kabisera. Kanina pa kaming naghihintay dahil hindi namin alam kung anong oras ang dating nila. Nasa tabihan ko lang si Ginoong Padraig at pinapayungan niya ako. Hindi niya nais na mainitan ako. Tanghaling tapat na kaya naman double ang init ng araw. Hindi naman ito nakakasakit sa balat ngunit maliwanag kaya nakakasilo ang araw ngayon. Tag-araw na naman kasi.
“Mahal,” mahina niyang tawag sa akin.
Napalingon ako sa kaniya at pinanlisikan ko siya ng mga mata. “Baka may makarinig sa iyo,” suway ko sa kaniya. Napatingin ako sa paligid at napansin ko ang mga bampirang nasa paligid.
Nasa gilid ka
