Matagal kaming nagkatititagn na tila ba pareho ang tumatakbo sa isip namin. Ang kaninang masaya naming mukha ay napalitan ng pagnanasa at init para sa isa't-isa.
Lumapit sa akin si Eliezer nang hindi inaalis ang tingin sa aking mata. Malagkit iyon at nag-aalab. Matagal ang halik na iginawad niya sa akin. Hanggang sa mamalayan ko na hinahayaan ko na lang ang sarili ko na magpatianud papasok sa loob ng maliit na kubo.
Hindi ko alam na may maliit pala na kwarto doon na pwedeng tulugan ng dalawang tao. Walang kahit anong gamit bukod sa kahoy na naroon. Kung hindi ako dinala roon ni Eliezer ay hindi ko mapapansin iyon.
Marahil ay naagaw ang atensyon ko ng magandang tanawin tulad ng dagat kaya hindi ko na iyon napagtuunan pa ng pansin.
Walang kahit anong sapin. Inihiga ako ni Eliezer sa papa
