October 2009
Kagaya ng mga nakaraang linggo at buwan, hindi na sa akin ang buong atensyon ni Tristan. Hindi ko maintindihan kung bakit kasama sa priority niya si Helga. Malapit na akong mawalan ng pag-asa dahil wala akong kaide-ideya bakit palagi silang magkasama hanggang sa marinig ko siyang kausap ang babaeng 'yon sa cellphone. "Helga, 'wag kang matakot. Alam mo, kapag sinaktan ka pa niyan, pwede mo namang i-report sa pulis. Sasamahan kita."
Tiningnan ko si Tristan, mukhang concern siya sa babae. Hindi na ako nagtago sa kinatatayuan ko. Tinabihan ko na siya sa sofa. Hindi naman niya ibinaba ang cellphone niya o sinubukang hinaan ang boses niya habang kausap pa sa cellphone ang dati niyang ka-klase. Nasa ganoon kaming pusisyon nang gagapin niya ang kamay ko.
Mataman siyang nakikinig sa
