Napansin ni Melissa Parker na hindi pa rin lumalabas ng kwarto si Sayven Merl Parker, kaya marahan siyang kumatok at sinabi, “Anak, pwede ba akong pumasok?”
Umupo si Sayven sa gilid ng kama, hawak ang cellphone at may halong pag-aalinlangan niyang sagot, “Oo, Mom… pasok ka.”
Naupo si Melissa sa tabi niya at saglit na tumahimik bago maingat na magsalita, “May napapansin akong mabigat sa’yo nitong mga araw… gusto mo bang ikwento?”
Napabuntong-hininga si Sayven at tumingin sa sahig bago umamin, “May nagsabi sa school na weird daw ako… dahil mas gusto ko ang art kaysa sa ginagawa ng iba.”
Nanikip ang dibdib ni Melissa at hinawakan ang kamay ng anak, mahinahong sinabi, “Hindi ka weird… naiiba ka, at hindi masama ‘yon.”
Sa sala, narinig ni Nicolas Parker ang usapan at lumapit, seryoso nguni
