Napangiti ako nang mapagmasdan ang magandang mga tanawin, sakay ako ng bus patungong probinsya. Hindi na ako nagpahatid dahil ang alam nila ay sa kung saang bansa ako magbabakasyon.
Mas gusto ko rin pating sumakay ng bus, mas feel ko ang byahe. Ang sarap sa pakiramdam, siguradong masaya sina lolo at lola kapag nakita ako.
Walang signal dun sa mismong lugar nila kaya matatahimik talaga ako, sa bayan lang kasi ang may signal. Doon, para ka mong binabalikan ang uri ng pamumuhay noon. Walang mga gadgets, tahimik lalo na kapag gabi at tanging mga kulisap ang maririnig. Minsan ay may mga batang naglalaro ng taguan. Malamig ang simoy ng hangin at sa bukid ang araw araw na tambayan ng mga tao.
Matapos ang ilang oras ng byahe ay napangiti ako nang huminto na ang bus at sinabing nakarating na kam
