Malawak ang ngiti ko habang nakasakay ng bus patungong Maynila. Sobrang namimiss ko na ang asawa ko kaya kahit masama ang pakiramdam ko ay umuwi na ako. Parang hindi ko na kasi kakayanin pang dumaan ang ikang araw na hindi siya nakikita. Nag-aalala na nga ako baka nangangayayat na yun sa kakatrabaho.
Pagdating ng Maynila ay nagmamadali akong bumaba ng bus at sumakay ng taxi patungo sa aming bahay ni Zane. Hindi na ako nag-abalang magload para tawagan siya, para surprise.
Napangiti ako ng matamis nang huminto na ang taxi sa tapat ng aming bahay. Narito kaya siya? o baka nasa opisina. May pagmamadali akong bumaba at pumasok sa gate nang makitang bukas ito.
" Farrah, anak namiss kita. " tumatakbong sigaw ni Manang Fely nang makita ako, siya ang kasama namin dito sa bahay.
" Manang namiss
