" Anak ko ba ang batang kasa-kasama mo? " tanong nito, i looked in his eyes and answered him directly.
" Hindi " kita ko sa mukha niya na hindi siya naniniwala sa sagot ko. Pero wala akong pakialam, kailan ba siya naniwala sakin?
" Masaya kaba sa ginawa mo sakin? " i asked, umiling ito. I saw sincerity in his eyes pero ipinilig ko ang aking ulo para alisin ang nasa isip, hindi ako dapat magpadala sa kanya.
" Hindi " sagot niya. Binasa ko ang ibabang labi ko saka hinintay ang tanong niya, he looked in my eyes at hindi ko napigilang hindi makipagtitigan dito.
" Sa loob ng limang taong hindi tayo nagkita, namiss mo ba ako? " tanong niya, napalunok ako at umiwas ng tingin.
" Hindi " sagot ko. Hindi nga ba? Pero matapos ang dalawang taon hindi ko na siya masiyadong naiisip marahil ay dahil
