Klein’s Point of View.
Nakatitig ako sa kawalan. Hindi mapakali sa kinahihigaan. Hindi ko magawang mapanatag ang sarili ko na malaman na nasa hindi magandang kalagayan si Tijae. I can’t calm myself knowing that he’s not with me – not in my arms.
Pagod akong napapikit at hindi alam ang gagawin. Last week ay nagpumulit akong ma-discharge sa ospital at tumulong sa paghahanap kay Tijae. Even I am not totally healed, hindi ‘yon naging dahilan para gumawa ng paraan para mas lalong mapabilis ang paghahanap sa kanya. I even tried to get help from my old colleagues just to make sure his safetiness once we already found Tijae.
Napamulat ako ng mata nang tumunog ang cellphone ko. It is my cousin Jean calling. Walang pagdadalawang-isip ko itong sinagot ngunit agad ring nailayo sa aking tenga ang te
